**ถ้าดูวีแอปGOT7 วันที่ 1/07/2016 มาด้วยจะดีมากเลยค่ะ**
http://www.vlive.tv/video/10650/playlist/10651
Short Fic - Miss You
#ฟิคจาร์คไม่กาม
Rate 20+
“ครั้งเดียวก็ได้”
“ไม่ได้”
“ครั้งเดียวเอง
นะ”
“ไม่”
“นะ”
“ไม่ได้ก็คือไม่ได้ไง!”
แจ็คสันขึ้นเครื่องมาที่อเมริกาเป็นคนสุดท้าย
พอมาถึงห้องพักตัวเองที่โรงแรมก็เจอยูกยอมกำลังดูหนังอยู่กับแบมแบมภายในห้องพัก แสดงว่าคนคนนั้นอยู่ที่ห้องคนเดียวสินะ แบบนี้แล้วแจ็คสันไม่รอช้า
รีบย้ายตัวไปหาคนที่เขาอยากกอดมากที่สุดทันที ไม่ได้เจอกันตั้งนาน อยากจะกอด
อยากจะหอมให้ฉ่ำปอด อยากให้รู้ว่าเขาคิดถึงอีกคนมากแค่ไหน
ทว่ามาร์คก็ไม่ยอมให้เขาเอาแต่ใจได้ง่ายๆ
นี่ก็ผ่านมาเกือบสิบนาทีแล้วตั้งแต่ที่ได้เจอ พวกเขาก็ยังเถียงกันไม่หยุด
มาร์คนั่งทำหน้านิ่งแต่สายตาดูก็รู้ว่าไม่สบอารมณ์นัก แจ็คสันดึงเอวคนผอมเข้ามากอด
ถวายหอมสักฟอด ออดอ้อนให้อีกคนใจอ่อน
แต่ความเป็นห่วงมีมากล้นจนมองไม่เห็นความอยากในกาม
จะไม่ให้เป็นห่วงได้อย่างไง แจ็คสันทำงานหนักมากแค่ไหนทำไมมาร์คจะไม่รู้
แล้วยิ่งรูปที่สนามบินก่อนหน้าจะขึ้นเครื่องมา ทั้งใบหน้าและสายตาของแจ็คสันดูเหนื่อยล้าเต็มทน
แล้วแทนที่จะใช้เวลาที่ว่างนี้นอนพักผ่อน กลับมาขอเขาทำเรื่องอย่างว่าเนี่ยนะ
คิดอะไรอยู่
“ฉันไม่ได้เป็นอะไรหรอกนะ
สบายดี สบายมากๆ ดูดิ”
แจ็คสันยิ้มแป้นแล้น
กระพริบตาปริบๆ ก้มหน้านิดนึงแล้วมองช้อนขึ้นมา ทำตัวเป็นห้าขวบขอซื้อหุ่นยนตร์แต่นั่นมันไม่ช่วยให้อีกฝ่ายใจอ่อนลงเลยสักนิด
“เดี๋ยวฉันต้องไปซื้อของกับจินยอง
นายก็นอนพักผ่อนซะ”
มาร์คลุกขึ้นทำให้แขนแกร่งทั้งสองข้างหลุดจากเอวบางทิ้งตัวลงข้างตัวเหมือนคนหมดแรง “เข้าใจมั้ย”
“ไม่”
“เอ๊ะ”
“ฉันจะไปซื้อของด้วย”
“แจ็คสัน”
มาร์คส่งเสียงดุ
แต่แจ็คสันไม่ฟัง เดินนำหน้าไปที่ประตู เป็นจังหวะเดียวกันที่จินยองมาเรียก
พอเปิดประตูมาแล้วเห็นว่าแจ็คสันอยู่ด้วย จินยองก็ทำหน้าแปลกใจเพราะไม่มีใครไปบอกว่าแจ็คสันมาถึงแล้ว
“จะไปซื้อของกันใช่ปะ
ฉันไปด้วยนะ” ว่าจบก็เดินสวนออกจากห้องมาเลย
จินยองมองตามหลังแจ็คสันอย่างงงๆ
ก่อนจะหันไปหามาร์คที่ยืนอยู่กลางห้อง ถามด้วยสายตาว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่มาร์คก็ทำได้แค่ถอนหายใจ
เจบีกับจินยองแยกตัวออกไปดูของอีกโซน
ส่วนแจ็คสันกับมาร์คดูของใช้อีกโซน ระหว่างการซื้อของทุกอย่างผ่านไปด้วยดี
แจ็คสันไม่ได้เซ้าซี้เรื่องนั้นต่อ
เขาเล่าเรื่องที่ตัวเองไปออกรายการคนเดียวอย่างเฮฮา
ทั้งคู่ต่างหัวเราะกันอย่างสนุกสนานเหมือนกับว่าไม่ได้ทะเลาะอะไรกันมาก่อน
แต่พอกลับมาที่ห้องพักเท่านั้นแหละ
ทั้งคู่ก็กลับมาเถียงกันเหมือนเดิม โดยคนเริ่มก็ไม่ใช่ใครที่ไหน
"ฟังฉันบ้างสิมาร์ค"
“ถึงนายจะคิดว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไร
แต่ฉันอยากให้นายพักผ่อนนะแจ็คสัน”
ตอนนี้ทุกคนมารวมตัวในห้องพักมาร์คกับยูคยอมเพื่อกินขนมและอาหารที่เจบีกับจูเนียร์ไปซื้อมา
ทุกคนได้ยินที่แจ็คสันและมาร์คเถียงกัน แต่ทุกคนไม่เข้าใจว่าเถียงกันเรื่องอะไร
อาจจะเพราะสองคนนี้เถียงกันบ่อยเนื่องจากแจ็คสันชอบทำตัวเป็นเด็กเอาแต่ใจ ทุกคนเลยไม่ค่อยได้ใส่ใจอะไรกันมากนัก
ถ้าเริ่มทะเลาะรุนแรงเมื่อไหร่ ตอนนั้นค่อยมาใส่ใจกันทีหลัง
“ก็บอกแล้วไงว่าสบายดี
ฉันรู้ตัวของฉันดีน่ะ”
“ถ้านายยังไม่ยอมพักผ่อน
ก็ไม่ต้องมาคุยกัน”
“จะทำแบบนี้ใช่มั้ย”
“นอนซะ”
“ร่างกายของฉันแข็งแรงที่สุดในโลกแล้ว
ไม่มีอะไรมาทำให้ฉันป่วยได้หรอก”
แจ็คสันถลกแขนเสื้อขึ้นทั้งสองข้างก่อนจะเบ่งกล้ามที่แขนเป็นมัด
ๆ ยืนยันสิ่งที่ตัวเองคิดว่ามันหมายถึงร่างกายแข็งแรงให้มาร์คดู
มาร์คอยากจะด่าแรงกว่านี้
แต่เพราะทุกคนอยู่ด้วยเลยไม่อยากให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่ แจ็คสันสบสายตามาร์ครอฟังคำตอบ
แต่ดูจากท่าทางที่ยังแข็งข้อของอีกฝ่ายแล้ว ไม่ยอมแน่ๆ
และนั่นทำให้แจ็คสันติดสินใจ...
“เจบีฮยอง
ไปว่ายน้ำกันเถอะ”
เจบีตกลงและชวนทุกคน
ยูกยอมอยากไปแต่แบมแบมชวนดูหนังต่อ ยูกยอมเลยเลือกที่จะดูหนังกับแบมแบม
ส่วนยองแจอยากนอน มีแค่จินยองที่ไปว่ายน้ำด้วยอีกคน
มาร์คได้แต่กุมหัว
นี่เขากำลังคุยกับเด็กอนุบาลอยู่รึเปล่า
“แจ็คสัน”
มาร์คเรียกเสียงดุเเป็นการบอกว่าเขากำลังโกรธจริง
ๆ แล้วนะ ก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินผ่านประตูตามเจบีและจินยองออกไป
แจ็คสันมองมาร์คด้วยหางตา แม้จะเพียงแปบเดียวแต่มาร์คก็เห็นว่าแจ็คสันสะบัดหน้าใส่เขา
พร้อมกับส่งเสียง
‘เชอะ’ ลอยมาติดๆ
งอนโว้ย
เวลาผ่านไปไม่ถึงยี่สิบนาที
มาร์ครู้สึกกังวลใจอยู่ตลอดเวลา อยากจะบ่นอยากจะด่าแต่คนที่ทำให้หงุดหงิดดันไม่อยู่ให้ด่า นอนก็ไม่ยอมนอน มีเวลาตั้งมากมายก็ไม่ยอมพักผ่อน เขารู้ว่าแจ็คสันเก่งและแข็งแรงมาก
แต่ว่ายน้ำตอนดึกแบบนี้มันก็ไม่ไหวนะ
“มาร์คฮยอง
ไปว่ายน้ำกันมั้ย”
เพราะแบมแบมง่วงกลางคันทำให้แบมแบมกลับไปนอนที่ห้องตัวเองหลังจากพวกแจ็คสันไปว่ายน้ำไม่ถึงสิบนาที
ยูกยอมเลยมานอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง
แต่สายตาก็แอบมองรูมเมทชั่วคราวของตัวเองเป็นระยะๆ
และยิ้มขำทุกครั้งกับท่าทางของเขาที่คอยมองนาฬิกากับโทรศัพท์เกือบจะตลอดเวลา ดูก็รู้ว่ามาร์คกำลังเป็นห่วงใครบางคนอยู่
“อืม”
และคำตอบของฮยองที่คิดไม่ถึงหนึ่งวินาทีก็ทำให้เขาหลุดขำ
ตามไปตั้งแต่ทีแรกก็จบเรื่องแล้วแท้ๆ
“เฮ้”
ยูกยอมว่ายน้ำไปหาที่กลางสระพร้อมส่งเสียงเรียกฮยองทั้งหลายที่กำลังเล่นกันอย่างสนุกสนาน
พอเห็นมักเน่มาร่วมวง รุ่นพี่ก็ทำการรับน้องกันใหญ่
และสายตาก็พลันไปเห็นใครอีกคนที่กำลังเดินลุยน้ำมา
รูปร่างผอมบางของคนนั้นทำให้แจ็คสันยิ้มกว้าง ว่ายน้ำไปหาอย่างรีบร้อน
พอใกล้ถึงก็ดำน้ำลงไปแล้วจับตัวร่างบางอุ้มขึ้นสูงด้วยความดีใจ
“ฮ่าๆ
ปล่อยฉันลงนะแจ็คสัน”
ทำตามคำขอแต่ยังคงกอดเอวบางเอาไว้
เพียงแค่เห็นว่ามาร์คมาหา ความรู้สึกงอนที่มีอยู่ก็ละลายหายไปกับน้ำจนหมด
ตลกสิ้นดี แค่เห็นว่าเขาอยู่นี่ทำไมต้องดีใจขนาดนี้ด้วยก็ไม่รู้
“คิดถึงฉัน ใช่ปะ”
“ไม่ให้คิดถึงนาย ละจะให้คิดถึงใคร”
เป็นคำตอบที่พอใจที่สุดนับตั้งแต่ที่แจ็คสันมาถึงที่นี่
อยากจะจูบชะมัด
“อย่า”
มาร์คร้องห้ามทันทีเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดจะทำอะไร
ไม่จูบก็ได้ แต่ขอแกล้งหน่อยละกัน แจ็คสันจับมาร์คอุ้มขึ้นสูงอีกครั้ง
เรียกเสียงหัวเราะจากร่างบางได้อย่างดี และเหตุการณ์นี้ก็ทำให้คนอื่น ๆ
ที่ยืนมองดูอยู่พลอยยิ้มตามไปด้วย ไม่รู้หรอกนะว่าเมื่อกี้ทะเลาะอะไรกัน
เพียงแค่รู้ว่าทั้งสองคนคืนดีกัน พวกเขาก็รู้สึกดีใจไปด้วย
แจ็คสันพามาร์คมาร่วมวงกับเพื่อนคนอื่นๆ
แต่ก็ยังคงนัวเนียไม่ยอมปล่อยจากเอวบางเลยสักวิ กำลังคิดจะเลิกเล่นน้ำอยู่
ไม่อยากเล่นแล้วไง อยากทำอย่างอื่นแล้ว แต่จะขอมาร์คอย่างไงให้มาร์คยอมดีอะ
ในหัวคิดหาวิธีไปแขนก็อุ้มแกล้งเขาไปด้วย
จินยองเล่าให้เพื่อนที่เพิ่งมาใหม่ฟังว่าเมื่อกี้พวกเขาได้ถ่ายวีแอปแต่สัญญาณไม่ดีทำให้หลุดไป
เลยจะถ่ายวีแอปใหม่อีกครั้ง แจ็คสันยังคงไม่รู้ว่าเพื่อนคนอื่นเขากำลังทำอะไรกันอยู่
ยังกอดเอวมาร์คและยกลอยขึ้นไม่ยอมหยุด
แต่พอได้ยินเสียงสนทนาที่ไม่ได้คุยกันภายในวง แจ็คสันก็เพิ่งรู้ตัวและนึกถึงว่าเขาทำบางอย่างออกกล้องไป
เขาจึงปล่อยมาร์คและเข้าไปอุ้มแกล้งจินยองบ้าง
พอเห็นว่าโซนหน้ากล้องว่างมาร์คจึงเดินเข้ามาติดขอบสระ
ดูเหมือนสัญญาณจะไม่ดีอีกแล้ว ระหว่างที่มาร์คกำลังจะทักทายแฟนๆ
สายตาแจ็คสันก็มาหยุดที่คอขาวๆ ให้ตายสิ เขาอดใจไว้ไม่ได้จริงๆ
ร่างหนาพุ่งเข้าหาอัตโนมัติ ตั้งใจจะกัดคอขาวแต่เพราะอยู่ในน้ำเลยทำอะไรไม่สะดวก
ปากจึงโดนเข้าที่แก้มนุ่ม ถ้าปรกติแจ็คสันคงแกล้งทำเป็นโวยวายไปแล้ว
แต่ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่อารมณ์นั้น รู้สึกดีด้วยซ้ำที่ได้สัมผัสกับผิวนุ่มที่ไม่ได้สัมผัสมานาน
เขาจึงกดหน้าตัวเองลงต่ำกว่าเดิมก่อนจะขบเม้มเบาๆ เข้าที่ซอกคอขาว ไม่เพียงแค่สัมผัสจากคมเขี้ยว ทั้งยังมีตอหนวดที่เพิ่งเริ่มขึ้นขูดผิวนุ่มไปมารู้สึกหวิวแปลกๆ ปนจักจี้จนขนลุกซู่ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก
แบบที่มาร์คไม่ทันได้ตั้งตัวและไม่คิดว่าแจ็คสันจะกล้าทำอะไรแบบนี้ออกกล้อง เพื่อไม่ให้ผิดสังเกต
เขาเลยยิ้มขำหัวเราะเหมือนแค่ถูกอีกฝ่ายแกล้งเล่นธรรมดา
แต่นั่นทำให้ทั้งจินยอง
เจบี และยูกยอมถึงกับเงิบ ตกใจกันไปตามๆ กัน เจบีแก้เรื่องด้วยการอุ้มแจ็คสันบ้าง
ขณะนั้นก็กระซิบเตือนไอ้คนเอาแต่ใจไปด้วย
“ถ่ายรายการ ‘สด’ อยู่นะแจ็คสัน”
“รู้แล้วน่า”
เจบีกับจินยองหันมองหน้ากัน
นี่คือรู้แล้วจริงๆ หรอ?
ใช่ เขารู้
แจ็คสันรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ และเขาก็กำลังทำสิ่งนั้นอยู่ กำลังควบคุมตัวเองอยู่นี่ไง
เพราะกำลังควบคุมตัวเองอยู่ถึงทำแค่นี้ ถ้าลองไม่ควบคุมตัวเองอยู่สิ
ตอนนี้เขาคงลากมาร์คขึ้นห้องไปตั้งนานแล้ว ไม่มัวมาเล่นแช่น้ำใช้แค่สายตาลวนลามอยู่แบบนี้หรอก
ก็เขาไม่ได้เจอกับมาร์คตั้งนาน
โคตรอยากกอดเลย คิดถึงจะตายอยู่แล้วเนี่ย และที่สำคัญ หนึ่งอาทิตย์แล้วนะ...ที่ไม่ได้ทำ!!
“พวกนายอย่าให้เห็นหุ่นนะ
หุ่นของพวกเราฉันจะปกป้องเอง”
จินยองส่งเสียงเตือนสติใครบางคนแถวนี้ แต่แจ็คสันไม่สนหรอก
ถึงจะควบคุมตัวเองอยู่
แต่จะให้เขาทนกับร่างเปลือยท่อนบนของมาร์คแบบนี้ได้อย่างไง แจ็คสันทำเนียน (พุ่ง) ไปหามาร์ค เอื้อมแขนโอบเอวบางใต้น้ำ
มือหนาบีบจุดที่สัมผัมไวที่สุดของช่วงล่าง
“Stop” มาร์คร้องห้ามเสียงสั่นแต่ขำกลบ
ความรู้สึกเสียวแปลบแล่นทั่วร่างบางเมื่อโดนสัมผัสแต่ยังคงยิ้มหัวเราะตอนร่างกายถูกยกขึ้นสูง
“ฉันจะปกป้องพวกนายเอง”
จินยองกอดคอยูกยอมและมาร์ค
เขารู้สึกได้เลยว่าตอนนี้ฝนฟ้าเริ่มตั้งเค้าไม่ดี จึงหยิบการ์ดป้องกันความชั่วร้ายออกมา
จินยองดันมาร์คให้ไปอยู่หน้าสุดติดขอบสระ
กางแขนออกป้องกันไม่ให้สิ่งชั่วร้ายเข้ามาหาได้
แต่การ์ดป้องกันไหนก็ไม่สามารถเอาชนะสิ่งชั่วร้ายตนนี้ได้จริงๆ
แจ็คสันรู้เลยว่าจินยองคิดจะทำอะไร
เลยแกล้งอุ้มเพื่อนรักให้ถอยห่างออกไป ถึงแม้ว่าจินยองจะหัวเราะก็ตามแต่ในใจนี่อยากด่า
คันปากยิกๆ
ในที่สุดทางก็โล่ง
ล็อคเป้าหมายที่ยืนคุยอยู่กับแฟนคลับ กำลังจะพุ่งโจมตี แต่การ์ดป้องกันก็ยังเข้ามาขัดขวาง
จินยองแหย่แจ็คสันที่กำลังดำน้ำหมายจะอุ้มมาร์คอีกครั้ง อยู่ในน้ำทำอะไรก็ลำบาก
แค่แกล้งนิดหน่อยก็ผิดท่าแล้ว ทำให้แจ็คสันคว้าตัวมาร์คไว้ไม่ได้
ร่างหนาโผล่ขึ้นมาจากน้ำ ไม่เป็นอะไร ใต้น้ำไม่ได้ บนอากาศก็ได้
กล้องถ่ายติดก็ช่างมัน
จินยองมองแจ็คสันอย่างไม่ให้คลาดสายตา
มันจะมากไปแล้วนะ บอกแล้วไงว่าถ่ายรายการสดอยู่
ไอ้ที่บอกว่ารู้แล้วนี่รู้อะไรของมันวะ และยังไม่ทันขาดคำ…
แจ็คสันพุ่งตัวจะเข้าไปกัดคอมาร์ค
จินยองรีบตะครุบกอดคอแจ็คสันเอาไว้ มือหนารีบคว้าร่างบางให้ถอยเข้ามาใกล้ก่อนจะกัดเข้าที่ช่วงไหล่และกัดแรงกว่าเมื่อกี้
มือที่จับไว้นั้นบีบแน่นไม่ยอมปล่อยให้มาร์คหลุดไปง่ายๆ
ใบหน้าหวานเหยเก
ย่นคอหนี มันไม่ได้เจ็บอะไรขนาดนั้นหรอกนะ แต่มันรู้สึกจั๊กจี้และขนลุกต่างหาก
“อ๊ะ” มาร์คหลุดเสียงออกมาอย่างลืมตัว ก่อนจะแสร้งทำเนียนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ถ้าคนอื่นเห็นคงคิดว่าแจ็คสันแค่แกล้งมาร์คเฉย
ๆ แต่สำหรับพวกเขาทั้งสองคนแล้วนั้นการทำแบบนี้คือโค้ดลับ
เป็นภาษากายที่ต้องการสื่อให้อีกคนรู้ว่า...เขาไม่ไหวแล้ว
แต่กำลังออกกล้องอยู่จะทำอะไรได้
แจ็คสันจึงไล่กัดทุกคนให้หมด โดยเฉพาะจินยอง แจ็คสันกัดหนักกว่าคนอื่น
โทษฐานที่มารู้ทันความคิดของเขา
เพื่อไม่ให้แฟนคลับสงสัย
จินยองที่ตอนนี้เริ่มปวดหัวเอามากๆ กับพฤติกรรมเอาแต่ใจของแจ็คสัน
ทำให้จินยองต้องจัดการเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้
โดยเข้าไปกัดช่วงไหล่ของมาร์คที่กำลังคุยอยู่กับแฟนคลับ
“หนวดๆ ย๊าส์”
และนั่นทำให้แจ็คสันหงุดหงิดเป็นที่สุด
เขาเข้าใจว่าทำไมจินยองถึงทำแบบนี้
แต่คนที่จะทำอะไรแบบนั้นกับมาร์คได้...มีแต่เขาคนเดียวเท่านั้น
แจ็คสันไม่รอช้า
พุ่งตัวไปหามาร์ค แล้วจับคอขาวก่อนจะโน้มหนาเข้าใกล้ หวังที่จะ...
“แจ็คสัน!”
มาร์ครีบถอยหนีเพราะแจ็คสันไม่ได้จะกัดเขา…
“อย่าจูบนะ”
ร่างบางกระซิบเสียงดุ
แจ็คสันยอมหยุดแม้ว่าจะรู้สึกไม่พอใจ แต่แล้วเพียงเสี้ยววิคนเอาแต่ใจก็ได้วิธีใหม่
ดำน้ำลงไปเพื่อจะทำอะไรบ้างอย่างกับกางเกงของร่างบาง
มาร์ครีบผลักแจ็คสันออกทันที
นี่เขารู้บ้างมั้ยว่ายูกยอมกำลังมองอยู่
เพราะผลักตอนตกใจทำให้แจ็คสันกระเด็นไปไกล
สุดท้ายมาร์คก็มิวายยื่นมือออกไปให้เขาจับแล้วช่วยดึงขึ้นมาจากใต้น้ำพลางพูดขอโทษเบาๆ
จินยองรีบหันขวับไปมอง
แต่ทั้งคู่ก็ตีเนียนทำหน้านิ่งประมาณว่ายังไม่ได้ทำอะไรนะ
เป็นอีกครั้งที่แจ็คสันถูกแยกตัวจากมาร์คโดยมีจินยองคั่นกลางระหว่างเขาสองคน
แต่ก็เหมือนเทวดามาโปรด
เจบีดำลงไปใต้น้ำเพื่อแกล้งจินยองนั่นทำให้เขาได้ใกล้ชิดกับมาร์คอีกครั้ง ไม่รอช้า
แจ็คสันรีบคว้าคอมาร์คมากอดไว้และไม่ลืมที่จะกอดยูกยอมด้วย
มาร์คหยิบกล้องมาถือด้วยตัวเอง
จังหวะนั้นเองเขาก็รู้สึกว่ามือหนาไม่ได้อยู่นิ่งเฉย มือนั่นกำลังลูบไล้ไปทั่วหน้าอกและซุกซนจนมาร์คต้องเกร็งหน้า
กล้องถ่ายไม่ติดช่วงตัวทำให้แจ็คสันได้ใจใหญ่ ทั้งลูบไล้และบีบคลึงที่หัวนมอย่างไม่เกรงใจ
เล่นสะกิดมันจนมาร์คต้องเม้มปากแน่น ความรู้สึกเสียวที่ก่อตัวขึ้นตั้งแต่ลงมาที่สระยิ่งทวีคูณขึ้นทุกครั้งด้วยความเอาแต่ใจของแจ็คสัน
ขืนปล่อยไว้แบบนี้ เขาต้องหลุดเสียงร้องออกมาแน่
“ถ้าตกน้ำล่ะเป็นเรื่องเลยนะ”
“อย่าทำให้กล้องตกน้ำนะ”
เสียงที่ทุกคนโวยวายเรื่องกล้องทำให้แจ็คสันดึงแขนตัวเองออกฉับพลัน
และถอยห่างออกจากตัวมาร์ค
“อย่าเข้าไปใกล้มาร์คฮยองนะ”
ใช่เลย
มันดีมาก อย่างนั้นแหละมาร์ค จินยองแอบชื่นชมมาร์คในใจ
แต่มันก็เพียงแค่ชั่วครู่เท่านั้นแหละ
ไม่ถึงนาทีมาร์คก็คืนกล้องให้คนอื่น
ได้โอกาสของสัตว์ป่าที่จ้องจะตะครุบเหยื่ออยู่ตลอดเวลา
แจ็คสันตีเนียนเข้าใกล้มาร์คก่อนจะฉวยโอกาสนี้ล้วงเข้าไปในกางเกง
กอบกุมท่อนเอ็นที่แข็งตัว บีบกระชับมันให้ตื่นตัวกว่าเดิม ดึงมือออกแล้วทำเล่นแกล้งอุ้มเอวบางขึ้นสูง
เป็นภาษากายอีกครั้งที่ต้องการบอกให้อีกฝ่ายรู้
จะให้เขาอดทนไปถึงเมื่อไหร่กัน อาหารแสนอร่อยอยู่ตรงหน้าพร้อมลิ้มรสชาติแต่กินไม่ได้นี่มันโคตรจะทรมานเลยรู้มั้ย
เมื่อมาร์คโผล่พ้นน้ำขึ้นมา
ทั้งคู่สองฝ่ายสบตากัน
เมื่อกี้มาร์ครู้สึกได้เลยตอนที่แจ็คสันเข้ามากอดเขาจากด้านหลัง
ช่วงล่างของเขาสัมผัสเข้ากับบางอย่างที่ใหญ่ ยาว และแข็ง
ตอนนี้อารมณ์ของทั้งคู่...ไม่ต่างกัน
จู่ๆ กล้องที่ถ่ายรายการอยู่ก็ถูกยกขึ้นสูง
ทำให้เห็นมุมของช่วงล่างที่อยู่ใต้น้ำได้ง่ายขึ้น
แม้จะไม่ชัดมากแต่กลัวว่าจะมองเห็นกัน มาร์คจึงถอยห่างจากขอบสระ
แจ็คสันเข้าใจว่ามาร์คคิดจะทำอะไรจึงกอดคอมาร์คแล้วพากันไปอยู่กลางสระ
ทุกการกระทำตั้งแต่เริ่มรายการไม่พ้นสายตาของลีดเดอร์
เจบีกระซิบกับยูกยอม ยูกยอมเห็นด้วยจึงเริ่มเข้าช่วงปิดรายการ
“One out”
…
“Bye Bye! Five Out”
กล้องถูกปิดลง
เจบีเปลี่ยนสีหน้ายิ้มแย้มเป็นจริงจังขึ้นมาทันที
“ทำแบบนั้นต่อหน้ากล้องไม่ได้
นายก็รู้ไม่ใช่หรอ”
“แต่ก็ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นหนิ”
“ถ้าทำอีก ฉันจะสวดนายยับเจ็ดวันเจ็ดคืนเลยแจ็คสัน”
จินยองเข้ามาสมทบ
ในที่นี้จินยองปวดประสาทที่สุดเลยก็ว่า มันจะอะไรกันนักหนา
แจ็คสันเป็นคนที่แยกแยะงานและเรื่องส่วนตัวเป็นนะ
แต่วันนี้เกิดบ้าอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้
ที่จริงผู้จัดการบอกให้พวกเขาถ่ายกันประมาณห้านาที แต่แค่เปิดมาไม่ถึงห้าวิพวกนั้นก็เล่นซะเด่นกล้องเลย
แล้วยิ่งถ่ายนานแจ็คสันก็ยิ่งทำตัวบ้าๆ ถ้าให้ถ่ายครบห้านาทีมีหวังคลิปวิดีโอได้ถูกแบนแน่ๆ
“ขอโทษครับ” แจ็คสันที่กำลังรีบจึงไม่ได้เถียงอะไรออกไปอีก
ก้มหัวขอโทษและดึงมาร์คไปอีกมุมของสระ
จินยองยืนมองทั้งคู่อย่างหงุดหงิดใจ เจบีเข้ามาสะกิดเรียกให้ขึ้นสระจึงยอมกลับแต่โดยดี
ยูกยอมตะโกนบอกสองคนที่เหลือว่ากลับแล้วนะ ถึงแม้ว่าแจ็คสันไม่ได้สนใจเลยก็ตาม
ก่อนจะวิ่งตามฮยองกลับห้อง
แจ็คสันดันมาร์คให้ชิดขอบสระ
ก่อนจะบดเบียดร่างตามมาติดๆ
“แจ็...”
ไม่ทันได้เอ่ยคำพูดใดๆ
ริมฝีปากร้อนก็ทาบประกบลงมาอย่างผู้หิวโหย แจ็คสันไม่สนว่าที่นี่คือที่ไหน
ไม่สนว่าใครอยู่ ไม่สนว่าใครเห็น ตอนนี้เขาสนแค่ว่าคนคนนี้ คนที่ชื่อมาร์ค
ต้องถูกเขากลืนกินเดี๋ยวนี้เท่านั้น
ลิ้นร้อนเกี่ยวตวัดไปมาทั่วโพรงปาก
รสจูบแสนร้อนแรงเหมือนเครื่องมือคร่าสติ ทั้งสองฝ่ายแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม
เนินนานหลายนาทีและไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ มือบางบีบไหล่หนาแน่น
ความรู้สึกภายในร่างกายก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วจนแทบระเบิด
เสียงหอบหายใจดังระงมเมื่อถอดริมฝีปากออกจากกัน
ทั้งคู่สบตากันครั้งแล้วครั้งเล่า แลกจูบกันอย่างต่อเนื่อง มือหนาลูบไล้ทั่วร่างกาย กอดกระชับเหมือนกลัวอีกฝ่ายจะหาย ใช้นิ้วไล่เกลี่ยสัมผัสผิวขาวทุกซอกทุกมุม
มือที่จับไหล่ไว้บีบแน่นขึ้นเมื่อรู้สึกเสียวสะท้านขึ้นที่หัวนม นิ้วที่ไล่ไปทั่วหยุดเล่นสะกิดสลับบีบสร้างความเสียว
เสียงครางดังอื้อในลำคอ
มาร์คสะดุ้งเมื่อมือเย็นกำลังเล่นที่ช่องรูรักทางด้านหลัง
นิ้วซุกซนวนไปมาอยู่รอบรูร้อนพลางแหย่เล่นหยอกล้อให้รู้สึกเสียว
“ดะ เดี๋ยว”
“หือ?”
“มีคน...เล่นน้ำอยู่นะ”
“ไม่มีใครสังเกตหรอก”
“ตะ แต่...”
“ตื่นเต้นดีออก”
“อ๊ะ”
จากบีบไหล่กลายเป็นกอดเอาไว้แน่น
เมื่อนิ้วกลางของแจ็คสันดันพรวดเข้ามาจนเต็มนิ้ว ร่างเล็กกว่าซุกหน้าเข้าที่ซอกคอพยายามกัดริมฝีปากไม่ให้ส่งเสียงดัง
ยิ่งรู้ว่าบนขอบสระของอีกฝั่งยังมีคนอยู่เพียงคนสองคน
แทนที่เขาจะโกรธที่แจ็คสันทำกับเขาแบบนี้
แต่ทำไมอีกส่วนหนึ่งของความรู้สึกถึงรู้สึกตื่นเต้นและรู้สึกดีขนาดนี้ก็ไม่รู้
“อื้อ”
มาร์คหลับตาปี๋เมื่อถูกจู่โจ่มที่ใบหู
ลิ้นร้อนเกี่ยวกวัด ทั้งขบเม้นและกัดจนมาร์คแทบจะสลายร่างไปกับน้ำ แม้จะมีน้ำคอยพยุงร่างแต่มาร์คก็เทน้ำหนักทั้งตัวทิ้งใส่แจ็คสันที่ยืนยินดีรับร่างบางไว้อย่างเต็มใจ
นิ้วกลางถูกสอดเข้าสอดออก
พอเผลอไปโดนจุดเสียวเข้า มาร์คก็จะเผลออ้าปากกัดเข้าที่ไหล่แจ็คสันอย่างทนไม่ไหว
และนั่นทำให้คนคุมเกมอ่านเกมออกอย่างง่ายด่าย
“อ๊า จะ แจ็คสัน”
“ครับ?” อีกฝ่ายขานรับ น้ำเสียงดูพอใจมาก
ไม่ต้องมองหน้าอยู่ก็รู้ว่าเขากำลังยิ้มพอใจแค่ไหน
“อื้อ”
มาร์คอยากจะบ้าตาย
ทำไมแจ็คสันถึงได้ขี้แกล้งขนาดนี้นะ กดย้ำเข้ามาที่จุดเสียว เร่งจังหวะเร็วขึ้น
และก็ผ่อนจังหวะลง วนสลับกันไปมา มาร์คหอบแฮ่กเหมือนจะขาดใจ
สุดท้ายแจ็คสันถอดนิ้วออกจากช่องร้อน
มาร์ครู้สึกเสียดายอยู่เหมือนกันแต่เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นก็ต้องร้องเสียงหลงอีกครั้งเมื่อจำนวนนิ้วได้เพิ่มขึ้น
“อ๊าๆ...”
มือหนาที่รั้งเอวบางเอาไว้เลื่อนไปบีบขย้ำก้นขาวอย่างชอบใจ
ก่อนจะเลื่อนมากอบกุมท่อนเอ็นร้อนด้วยฝ่ามือข้างเดียว
“อ๊ะ”
รูดคลึงหนักๆ
ใช้นิ้วโป้งบดขยี้ที่ปลายหัว เสียงครางก็ดังขึ้นมาอย่างทนไม่ไหว
ด้านหลังก็มีสามนิ้วรูดเข้าออก
ด้านหน้าก็ถูกรูดคลึงอย่างรวดเร็วในจังหวะเดียวกัน
“สะ เสียว อ๊าๆๆ เสียว”
“ใกล้แล้วหรอ”
เสียงแหบกระซิบข้างหู แถมยังแลบลิ้นออกมาเลียใบหูให้เสียววาบเล่น
“อะ อื้อ อ๊ะๆๆ”
ความเสียวทะยานขึ้นสูง
มือบางจิกเล็บลงแผ่นหลังแน่น อีกไม่กี่อึดใจทุกอย่างจะออกมา
แต่แล้ว...
“พอแค่นี้แล้วกัน”
แต่แล้วทุกอย่างก็หยุดลงฉับพลัน
มือหนาปล่อยออกจากแท่งร้อน และนิ้วทั้งสามถอดออกจากรูรัก มาร์คหอบถี่พลางขมวดคิ้ว
มองหน้าอีกฝ่ายด้วยความไม่เข้าใจ
“ลงโทษที่ไม่ยอมตั้งแต่หรอก
หึหึ” ใบหน้าคมขยับเข้าประชิดใกล้ เบ่งตัวเหมือนตัวเองเป็นบอสใหญ่
“...?”
“ทนหน่อยนะครับ คนสวย”
แจ็คสันกระตุกยิ้มก่อนจะกดริมฝีปากลงที่ข้างแก้มร้อน
“หมายความว่าไง”
“กลับห้องกันเถอะ”
“ดะ เดี๋ยวสิ” มาร์คกำลังอธิบายว่าสภาพของเราสองคนตอนนี้ไม่เหมาะที่จะไปเดินในโรงแรมนะ แต่แจ็คสันก็ไม่สนใจ
กระโดดขึ้นจากสระ โดยไม่สนว่าช่วงล่างของตัวเองมีบางอย่างกำลังตั้งแข็งอยู่
แจ็คสันกลับมายืนรอมาร์ค
โดยที่ตัวเองผูกผ้าขนหนูปิดท่องล่างเรียบร้อย แต่ว่ามันก็...ยังยื่นออกมาอยู่ดี
“ขึ้นมาเร็วๆ”
“จะบ้าหรอ” แค่คิดว่าตัวเองต้องขึ้นไปในสภาพแบบนี้ ความเขินอายก็ทำให้หน้าแดงแล้ว
“ขึ้นเดี๋ยวนี้
ไม่งั้นฉันจะเรียกคนอื่นมาดูนายนะ”
คนอย่างแจ็คสันเคยพูดล้อเล่นซะที่ไหน
ในเมื่อเลือกไม่ได้มาร์คจึงจำยอมขึ้นมาจากสระโดยสภาพร่างกายยังไม่พร้อม
แจ็คสันก้มมองต่ำก่อนจะยิ้มหัวเราะ มาร์คเลยรีบแย่งผ้าขนหนูมาแล้วรีบผูกผ้าที่เอวเพื่อปิดช่วงล่าง
“ฝากใว้ก่อนเถอะ”
มาร์คพูดแล้วรีบเดินกลับเข้าโรงแรม
“รีบมาเอาคืนด้วยนะ
ฮ่าๆ” แจ็คสันวิ่งตามพร้อมหัวเราะร่าอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร
ระหว่างขึ้นลิฟต์
มาร์คก็ภาวนาขอให้ไม่มีใครมาขึ้นลิฟต์ตอนนี้และขอให้ถึงชั้นตัวเองเร็วๆ
แต่เหมือนโชคจะไม่เข้าข้าง
เสียงลิฟต์ดังขึ้น
ประตูลิฟต์เปิดออกพร้อมแหม่มผมทองสองคนเข้ามาในลิฟต์ มาร์คหันหน้าหนีทันที
แล้วก็อย่างที่คิด แหม่มทั้งสองคนสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ดันยื่นเกินหน้าเกินตาภายใต้ผ้าขนหนู
หล่อนทั้งสองตกใจตาโต
“OMG!!!”
เสียงอุทานนั่นทำให้มาร์คไม่เพียงแค่หน้าแดงเท่านั้น
แต่แดงยันหูเลยล่ะ ผิดกับแจ็คสันที่ยืนยิ้มหัวเราะอย่างมีความสุข
แหม่มสองนางหันไปซุบซิบกัน
จับใจความได้ว่าจะเลือกคนไหน
ทั้กสองตกลงเหมือนกัน
คือเลือกมาร์ค และหันมามองมาร์คพร้อมยิ้มหวาน
แจ็คสันหงุดหงิดขึ้นมาทันที
ทั้งโกรธที่ไม่มีใครเลือกตัวเองและโกรธที่เลือกมาร์ค เลยแสดงความเป็นเจ้าของด้วยการจับหน้าให้มาร์คหันมาก่อนจะกดจูบอย่างจาบจ้วงจนสองแหม่มตาโตอีกครั้ง
“Holy Shit!!!”
มาร์คพยายามดันแจ็คสันออก
แต่แจ็คสันไม่ยอมปล่อย
กอดร่างบางไว้แล้วจูบอย่างดูดดื่มให้สองแหม่มรู้สถานะของพวกเขาไปเลย
แจ็คจับมาร์คจูบจนลิฟต์ถึงชั้นตัวเองแล้วค่อยลากมาร์คออกมา ประตูลิฟต์ปิดอย่างช้า ๆ
ปิดภาพที่แหม่มผมทองสองคนเอามือทาบอกทำตาโตตกตลึงกับสิ่งที่ได้เห็น
ขณะที่ทั้งคู่กำลังเปิดประตูเข้าไปในห้องของมาร์ค
ยูกยอมก็เปิดประตูห้องแบมแบมกับแจ็คสันที่อยู่ติดกันออกมาพอดี
พอเห็นสถานการณ์แบบนั้นตัวเองจึงถอยกลับเข้าไปห้องเหมือนเดิม
“อ้าว ทำไมอะ”
“สงสัยคืนนี้ฉันคงต้องนอนกับนาย”
“อย่าบอกนะ...”
“เหมือนทุกทีนั้นแหละ
เฮ้อ” กระโดดขึ้นเตียงแจ็คสันแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาเล่น
ปั้ง
ประตูถูกปิดด้วยแรงเท้า
เพราะไม่มีใครมือว่างกันทั้งนั้น เพียงแค่ได้เข้ามาในห้องเพียงก้าวเดียว ทั้งคู่ก็ตะโบมจูบกันอย่างหิวกระหายเพราะเมื่อกี้ยังกินกันไม่เต็มอิ่ม
ร่างกายที่ยังคงเปียกอยู่จึงพากันเข้าไปในห้องน้ำ ร่างหนาเอื้อมเปิดน้ำจากฝักบัวหลังจากนั้นก็ไม่คิดจะสนใจกับมันอีกเลย
ดึงร่างบางให้แผ่นหลังทาบไปกับผนังก่อนที่ตัวเองจะทาบตามลงมาพร้อมบดเบียดริมฝีปากไม่ให้ขาดตอน
“เป็นไง” ผละปากออกจากกันเพื่อไถ่ถามความเป็นอยู่
“ทรมาน”
“หึ”
“ถ้านายหยุดอีก ฉันฆ่านายแน่”
มาร์คพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่า
แจ็คสันยิ้มขำก่อนจะกดจูบอีกครั้ง
“เอารถบรรทุกมาลากก็ไม่หยุด”
อิ่มหนำกับรสชาติของจูบ
แจ็คสันก็พลิกตัวให้มาร์คหันหน้าเข้ากำแพงก่อนที่ตัวเองจะย่อตัวต่ำลง
มือทั้งสองข้างบีบคลึงก้นสวย ใบหน้าคมโน้มตัวใช้ลิ้นร้อนตวัดช่องรูรัก
เสียงครางดังขึ้นอีกครั้ง มาร์คเงยหน้าขึ้น หลับตาพริ้ม ส่งเสียงครางอย่างปลดปล่อย
มือหนาที่ว่างอยู่กอบกุมท่อนเอ็นที่ยังคงแข็งชันสู้มือ
เพียงแค่ประคองมันไว้ บีบเบาๆ กดคลึงวนไปมาบริเวณส่วนหัว
ทั้งด้านและด้านหลังแข่งกันส่งความเสียวเข้าสู่ร่างกาย ความเก็บกดสั่งสมมาตั้งแต่ที่สระว่ายน้ำ
“อ๊ะๆๆๆ แจ็คสัน อ๊าๆ”
ไม่นานนักน้ำขุ่นสีขาวก็กระฉูดออกมาใส่ผนังอย่างมากล้น
ร่างบานใช้มือยันกับผนังยืนหอมแฮ่ก
แต่ครั้งนี้เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น แจ็คสันยืนขึ้น
จับแก่นกายของตัวเองจ่อเข้ารูสวาท ก่อนจะสอดใส่เข้ามาอย่างช้าๆ
“อื้อออออ”
มาร์คแอ่นบั้นท้ายขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้แก่นกายเข้าได้ถนัด
เมื่อเข้าได้จนเต็มลำ ร่างหนาขบกรามแน่น พ่นลมหายใจออกมาอย่างพึงพอใจเป็นที่สุด
เริ่มขยับสะโพกตามจังหวะ
ไม่รีบร้อน ค่อยๆ เพิ่มจังหวะทีละนิดๆ ฝ่ามือหนาขยำแก้มก้นขาวและตีให้เกิดเสียง สายน้ำเย็นไหลจากฝักบัวทำให้อากาศรอบตัวไม่ร้อนจนเหงื่อแตก
“อ๊า อ๊า กากา”
ให้ตายสิมาร์ค
พอได้ยินคนเรียกชื่อนี้ด้วยเสียงกระเส่า
พร้อมทั้งแผ่นหลังขาวเนียนที่กำลังโก่งโค้งให้เขาอยู่ ทั้งอย่างที่ได้ยินและได้เห็นทำให้อารมณ์ที่อยู่ในตัวก็พุ่งพล่านขึ้นอย่างรวดเร็ว
จังหวะสะโพกเร่งขึ้นอย่างเมามันส์
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังตามการขยับของสะโพก
ยิ่งเร็วยิ่งเสียวยิ่งมันส์ แจ็คสันซูดปากเมื่อรู้สึกถึงความสุขที่มีมาก
จับพลิกตัวร่างบางให้หันมาหาก่อนจะยกขาข้างนึงพาดบ่า แขนบางทั้งสองข้างวาดขึ้นโอบกอดคอ
ใบหน้าคมโน้มหน้าบดจูบอย่างร้อนแรง ช่วงล่างขยับเร่งจังหวะระดับเร็ว
“อ๊ะๆๆๆ สะ เสียวๆ
เสียว”
ผละจูบออกแต่ยังไม่ถอยหน้าหนีไปไหน
สายตาสบสายตา มองใบหน้าสวยหวานที่ดวงตาหยาดเยิ้มไปด้วยน้ำตา พวงแก้มสีแดงขึ้นระเรื่อ
ริมฝีปากเผยอออกหอบหายใจ แจ็คสันกวาดสายตาเก็บรายละเอียดบนใบหน้ามาร์คทุกอย่าง
พยายามจ้องลึกเข้าไปในดวงตา แต่ถึงจะโดนจ้องหลายครั้งแล้วมาร์คก็ยังไม่ชินสักที
กดคออีกฝ่ายลงมาก่อนจะเป็นคนเริ่มจูบเอง
“อื้อ อื้อ อื้อ”
มือบางจิกเล็บลงกลางแผ่นหลัง
รูรักตอดขมิบถี่รัว ทั้งคู่ส่งเสียงครางระงมทั่วห้องน้ำ ความเสียวทะยานขึ้นสูง
“อ๊ะ กากา อ๊า”
มาร์คนำไปก่อนอีกแล้ว
แต่แรงกระแทกอีกไม่กี่ครั้งต่อมา ฝ่ามือหนารีบถอดแก่นกายออก ร่างบางย่อตัวลงอ้าปากรองรับน้ำรักที่พุ่งปล่อยออกมา
ดูดกลืนและใช้ลิ้นเลียทำความสะอาดแก่นกายจนไม่เหลือคราบ
แจ็คสันนั่งย่อตัวลงในระดับเดียวกัน
เช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม ก่อนจะจุมพิตหางตาสวยอย่างอ่อนโยน
“Miss you like crazy”
“Me too”
#ฟิคจาร์คไม่กาม
ใครอ่านแล้วช่วยสกรีมแท็กฟิคหน่อยนะคะ จะขอบพระคุณเป็นอย่างสูง
งานเผา งานด้นสดก็มา ห้าชั่วโมงค่ะกว่าจะแต่งเสร็จ ยากตรงไหนรู้มั้ย
ตรงที่ต้องวนดูคลิปซ้ำนี่แหละ คือมันแบบดูครั้งนึงหัวใจจะวายครั้งนึง
และนี่ต้องดูหลายๆรอบเพื่อเก็บรายละเอียดอะ จะบ้า จะตาย
ไม่เคยดูคลิปไหนแล้วใจสั่นขนาดนี้ตลอด มันปริ่มจริงๆ นะ ปริ่มจนตอนเย็นกินข้าวไม่ได้อะ
มันแบบ ปริ่มอกปริ่มใจ โอ้ยยยยยยยยย ฮือออออออออออออออ อยากจะร้องไห้
ปล.ช่วยสกรีมฟิคกันหน่อยนะ อยากรู้ว่ามีใครอ่านบ้าง ขอบคุณมากเลยค่า TT
#ฟิคจาร์คไม่กาม
