วันพุธที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

มึงเมียกูนะ 08

“กูขอ”


พูดจบร่างหนาก็ก้มหน้าลงมาบดขยี้ริมฝีปาก สานต่อจูบดูดดื่มเมื่อกี้ต่อ

มันจูบผมนานมาก ผมไม่รู้ว่าเราจูบกันไปกี่ครั้ง และนานเท่าไหร่ ผมรู้แต่ว่าตอนนี้ปากของผมเริ่มเจ่อ แทนที่ผมจะบอกให้มันหยุด แต่ความรู้สึกข้างในกลับยินยอมพร้อมใจให้มันทำได้ทุกอย่างตามที่ใจมันต้องการ

ผมสะดุ้งวาบเมื่อมือหนาล้วงเข้ามาในใต้เสื้อ ลูบไล้หน้าท้องก่อนจะเลื่อนขึ้นมาบีบหัวนมแข็ง อีกทั้งยังจะเล่นซนสะกิดมันทำให้ร่างกายขนลุกชูชันไปทั้งตัว

“อ๊ะ” ลิ้นร้อนเลียเข้าที่ใบหูก่อนจะขมเม้มและเลียจนผมต้องจิกตีนกับเตียงเพราะความรู้สึกเสียวซ่าน

แจ็คสันยังคงใช้มือสะกิดต่อมแข็งสลับกับบีบและคลึง ริมฝีปากเลิกเล่นสนุกกับใบหู ค่อยๆ เกลี่ยต่ำลงมาขบเม้มดูดดึงผิวหนังอ่อนที่ต้นคอ

ทุกการกระทำและทุกการสัมผัสของมันเหมือนเป็นเครื่องมือคร่าสติดีๆ นี่เอง

แต่แล้วผมก็ต้องแอ่นหน้าอกทันทีเมื่อร่างหนาเลิกเสื้อขึ้นสูงเผยให้เห็นหน้าอกขาวเนียนของผมก่อนที่มันจะก้มลงมาโลมเลียหัวนมอย่างหมั่นเคี่ยว มันทั้งดูด เลีย กัด สลับไปมาทั้งสองข้าง ไม่ยอมให้ข้างใดข้างหนึ่งน้อยหน้า มีแต่ผมนี่ล่ะที่ต้องกัดริมฝีปากตัวเองไม่ให้ส่งเสียงดังๆ ออกมา

“อ๊ะ!!”

เหมือนแจ็คสันจะรู้ว่าผมพยายามไม่ส่งเสียง มันเลยล้วงเข้าในกางเกงแล้วแกล้งจับเข้าที่ส่วนกลางลำตัวของผม ผมรู้สึกเสียววาบที่ท้องน้อยจนต้องเปล่งเสียงครางออกมาอย่างเก็บไว้ไม่ได้

“มึง...อึก”

มือหนาเคล้นคลึงแก่นกายของผมที่แข็งตั้งชันตั้งแต่จูบดุเดือดนั่นแล้ว ส่วนปากของมันก็ไม่ปล่อยให้อยู่เฉย ใช้ลิ้นเลียวนรอบสะดือจนร่างกายของผมบิดเร่า

แจ็คสันหยัดกายขึ้น มันถอดเสื้อผ้าของมันออกเพียงเสี้ยววิแล้วถอดให้ผมเป็นลำดับต่อมา ก่อนมันจะโถมตัวลงมาทับกับร่างกายผมให้แนบสนิททุกสัดส่วน

มันจูบผมอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มือมันอยู่เฉย ส่วนล่างของมันต่างหากที่กำลังขยับอยู่ มันใช้สะโพกบดเบียดช่วงล่างของผม และแน่นอนว่าแก่นกายของเราทั้งคู่กำลังสู้เสียดกันอยู่ ผมร้องครางเสียงดังอื้ออึงในลำคอเพราะร่างหนายังคงปิดปากผมเอาไว้ จิกเล็บลงแผ่นหลังกว้าง ของแข็งเจอกับของแข็งรวมกันเป็นความร้อน ร้อนระอุจนร่างกายอยากจะระเบิด

“อ๊ะ…”

ผมร้องเสียงหลงเมื่อสะโพกกลมมนถูกแยกออกด้วยฝ่ามือทั้งสองข้าง

“ยะ อย่า…อ๊า”

ผมสะดุ้งสุดตัวเพราะนิ้วเรียวที่เปียกชื้นไปด้วยน้ำลายเหนียวของมันกำลังสัมผัสอยู่กับรูด้านหลังของผม ซึ่งสิ่งนั้นไม่เคยถูกใครสัมผัสมาก่อน มันลูบวนไปมาจนผมสั่นสะท้านไปทั้งตัว ผมหอบหายใจหนัก จับหมอนจนยับยู่ยี่

“มะ มึง อื้อ...”

นิ้วเรียวยาวค่อยๆ สอดแทรกเข้ามาอย่างช้า อยู่ดีๆ น้ำตาของผมก็เอ่อออกมา มันรู้สึกเจ็บนิดๆ แต่เพียงไม่นานเท่านั้นความรู้สึกอย่างอื่นก็เข้ามาแทรก ยิ่งนิ้วยาวนั่นรูดเข้ารูดออกผมที่กัดริมฝีปากจำต้องปล่อยออกมาแล้วครางเสียงดัง

“อ๊ะ...อ๊ะ...”

“เจ็บมั้ย”

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ผมมองไม่เห็นหน้ามันเพราะผมหลับตาอยู่ ผมไม่กล้ามองหน้ามันหรอก แค่สบตายังไม่กล้าเลย

“นิดหน่อย... อ๊ะ!”

ผมหอบหายใจหนักทันทีเมื่อนิ้วยาวนั่นไปสัมผัสกับจุดจุดหนึ่งภายในร่าง จุดที่ทำเอาผมทั้งจิกตีนจิกเล็บ เกือบแทบจะกรีดร้องด้วยซ้ำ มันเสียวไปหมด ชาไปทั้งตัว

“ตรงนี้หรอ”

“ยะ อย่า... มึง อ๊ะ ไม่ ตรงนั้น... อย่า อ๊า...”

ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ นิ้วยาวควานวนไปมาทั่วบริเวณนั้น ทั้งรูดเข้ารูดออกเน้นย้ำจุดที่ผมร้องห้าม ร่างกายผมบิดเร้า

แต่แล้วหนึ่งนิ้วที่ผมเริ่มรู้สึกชินก็กลายเป็นสองนิ้ว ความคับแน่นกลับมาอีกครั้ง แต่มันก็ยังเป็นจำนวนที่ร่างกายของผมทนได้อยู่ ส่งเสียงครางกระเส่า รู้สึกโคตรทรมานปนรู้สึกดีชิบหาย

ร่างกายผมต้องการมัน

“อื้อ”

“เหมือนร่างกายมึงจะพร้อมแล้วนะ”

แจ็คสันค่อยๆ ดึงนิ้วออกอย่างช้าๆ ผมรู้สึกเบาโหวงกับช่องทางด้านหลัง มือหนาจับขาของผมพาดบ่าก่อนจะประคองบั้นท้ายขึ้นแล้วจับแก่นกายของตัวเองมาถูไถกับรูนั่น

“อึก...”

ของมันแข็งเป็นหินและร้อน ผมหลับตาปี๋ไม่กล้ามองทำให้ผมไม่เห็นว่ามันทำหน้าอย่างไง แต่คงจะสนุกและรู้สึกดีเพราะผมได้ยินเสียงมันผ่อนลมหายใจอย่างพอใจเมื่อแก่นกายของมันถูไถไปกับช่องประตูหลังของผม

“อ๊า... จะ เจ็บ... มึง กูเจ็บ”

ผมร้องดังเมื่อแก่นกายค่อยๆ สอดแทรกเข้ามาภายในตัวผม มันใหญ่เกินไป ใหญ่กว่านิ้วเมื่อกี้สองนิ้วเป็นสิบเท่า ร่างกายของผมคงรับไม่ไหวเพราะมันเจ็บไปหมด น้ำตาที่คลออยู่ก่อนไหลลงอาบแก้ม เสียงร้องกระเส่าจนอีกคนยกมือขึ้นมาประคองหน้าปลอบ

“เอาออกก่อน ฮึก เจ็บ เอาออกก่อน... อื้อ”

ริมฝีปากทาบทับลงมาปิดปากผมไว้ไม่ให้ส่งเสียงดังจนข้างห้องได้ยิน ลิ้นร้อนตวัดไปมาอย่างนุ่มนวลเหมือนค่อยๆ ปลอบประโลมผม

เมื่อเห็นว่าผมเริ่มนิ่ง ความเจ็บเริ่มบรรเทา ร่างหนาก็ขยับแก่นกายเข้ามาอย่างช้าๆ ผมครางเสียงดังในลำคอเพราะมันยังคงเจ็บอยู่

ในที่สุดส่วนสะโพกของคนด้านบนก็นิ่งไม่ขยับไหวติ่ง แจ็คสันค่อยๆผละริมฝีปากออกไป แล้วเช็ดน้ำตาให้ผมอย่างเบามือ

“เข้าหมดหรือยัง” ผมถามเสียงสั่นปนหอบ ด้านหลังรู้สึกคับแน่นไปหมด ผมเคยเห็นขนาดของมันด้วยตาเปล่า รู้ว่ามันใหญ่มาก แต่ไม่คิดว่ามันจะเจ็บและรู้สึกอึดอัดได้ขนาดนี้

“หมดแล้ว... มึงเก่งมาก”

เสียงทุ้มต่ำกระซิบ จุมพิตเข้าที่หางตา มันเสียงสั่นหน่อยๆ เหมือนพยายามข่มอารมณ์ไว้เพราะตอนนี้ช่องทางด้านหลังของผมกำลังตอดรัดแก่นกายของมันอยู่

 “กูจะทำช้าๆ นะ”

ว่าจบมันก็เริ่มขยับสะโพก ผมหลับตาปี๋ จิกเล็บลงที่ไหล่กว้าง

แจ็คสันทำอย่างที่มันพูด มันค่อยๆ เริ่มขยับอย่างเชื่องช้า ไม่นานนักผมก็เริ่มชินกับการเสียดสีของร่างกาย ทันทีที่ความเจ็บทยอยหายไป ความรู้สึกใหม่ก็เข้ามาแทนที่

“อ๊ะ... อ๊ะ...”

แก่นกายของร่ายกายกระแทกเข้าตรงจุดที่ทำให้ผมเสียววาบไปทั้งตัว ขาเรียวเกร็งจิกเตียง และต้นขาโอบรัดลำตัวกำยำทุกครั้งที่ทนความเสียวไม่ไหว

“ลืมตา” เสียงทุ้มสั่นหอบ

“อ๊ะ...”

“มึง... ลืมตา” ปากว่าไปสะโพกก็ขยับต่อไม่มีหยุด

“มึงลืมตา”

“มะ ไม่ อ๊ะ...”

ใครมันจะไปกล้าลืมวะ สถานการณ์แบบนี้ ผมไม่กล้ามองหน้ามันหรอก

“มาร์คลืมตา” มือข้างนึงจับสะโพกของผมไม่ห่าง ส่วนอีกข้างก็เอื้อมขึ้นมาประคองใบหน้าของผมไว้เหมือนอ้อนวอนขอร้อง

“กูอยากมองตามึง นะ”

สุดท้ายผมก็แพ้ทางให้กับเสียงอ้อนวอนนั้น ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้น แจ็คสันประคองหน้าให้ผมหันไปมองหน้ามัน ผมมองใบหน้าคมผ่านม่านน้ำตาที่คลอเต็มดวงตาทั้งสองข้าง
 
“อ๊า...”

เหมือนถูกไฟฟ้าช็อตเมื่อเราทั้งคู่สบตากัน แจ็คสันซูดปากก่อนจะกระแทกสะโพกเข้ามาอย่างหนักหน่วง น้ำตาผมร่วงไหลเพราะความรู้สึกที่เต็มแทบล้นภายในร่างกาย

เม็ดเหงื่อใสผุดเต็มใบหน้าคม เสียงหอบหายใจหนักของอีกฝ่ายทำให้รู้ว่ามันก็รู้สึกดีไม่ต่างจากผมเลย

“แรง...อีก...ได้มั้ย”

มันก้มหน้าลง กัดริมฝีปาก สีหน้าดูทรมานคงเพราะพยายามไม่ทำอะไรรุนแรงไปมากกว่านี้

“อื้อ...” เสียงตอบของผมปนเสียงครางแต่นั่นก็ทำให้จังหวะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

มือหนาจับสะโพกของผมให้สูงขึ้นกว่าเดิม ก่อนที่จะกระแทกลงมาอย่างหนักหน่วงตรงจุดที่ทำให้ผมสั่นสะท้านไปทั้งตัว ร่างกายผมบิดเร่า ส่งเสียงครางตามจังหวะที่ร่างหนาขยับตัว

“ของมึงตอดกูดีชิบหาย” มันสบถเสียงดัง ขบกรามแน่นเหมือนจะอดกลั้นเอาไม่ไหวแล้ว

สะโพกของมันกระแทกเข้ากับสะโพกของผมครั้งแล้วครั้งเล่า มันเร่งจังหวะ เร็วขึ้น เร็วขึ้น และเร็วขึ้น

“อ๊ะ มะ... ไม่ไหว... อื้อ กูไม่ไหวแล้ว”

ผมร้องเสียงดังเพราะความรู้สึกข้างในที่เต็มเปี่ยมจนใกล้ระเบิดออกมาอีกในอีกไม่ช้านี้

“รอกูด้วย อึก รอกูก่อน”

“อ๊ะ...ไม่ได้...อ๊ะ มึง...มึง!” การกระแทกที่ลงมาอย่างหนักหน่วงในอีกไม่กี่ครั้งก็ทำให้ความรู้สึกของผมทะยานขึ้นสูงสุด ปลดปล่อยอารมณ์ทุกสิ่งอย่างออกมาในน้ำสีขาวขุ่นจนเลอะแผ่นหน้าท้องทั้งของผมและของแจ็คสันเต็มไปหมด

“เชี่ย... รูมึง... ตอดกู ชิบ” เสียงทุ้มต่ำส่งเสียงครางหนักก่อนที่ตัวจะกระตุก รีบดึงแก่นกายของตัวเองออกมาจนผมรู้สึกโหวงทางด้านหลัง ร่างหนาปลดปล่อยน้ำอุ่นผสมกับน้ำของผมบนหน้าท้องจนหมดตัว ก่อนจะทิ้งตัวลงมาทับร่างกายของผม เสียงหายใจหอบถี่รัวประสานกันอย่างหนัก

แจ็คสันเงยหน้าขึ้นมา กดปลายจมูกหนักๆ เข้าที่พวงแก้มสีแดงจัด ก่อนจะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาให้กับผมพร้อมสบสายตาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์



“มันส์สัส”










คอมเมนท์ต่อได้ที่ http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1382612&chapter=8

หรือติดแทค #แจ็คไม่สั้น






มึงเมียกูนะ 05

“เดี๋ยวกูช่วยเอง”

แจ็คสันไม่รอช้า โน้มหน้าเข้ามาประกบปากผมอีกครั้ง ไม่ปล่อยโอกาสให้ผมได้พูดอะไร ผมเลยทำได้แค่ส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ

บอกตามตรงว่าผมกลัวกับคำพูดของมันเมื่อตะกี้มาก ช่วยของมันหมายถึงอะไร และถึงขั้นไหน แม้สมองจะสั่งให้ผมถีบมันออกเพราะมันเริ่มทำเกินที่เราตกลงกันไว้แล้ว แต่ร่างกายของผมไม่ยอมฟังสมองเลยสักนิด กลับยินยอมพร้อมใจให้มันทำตามอำเภอใจโดยไม่แม้แต่จะต่อต้าน

แจ็คสันเปลี่ยนจากปากมาเป็นซุกไซร้ซอกคอจนเนื้อตัวของผมอ่อนยวบแทบไร้เรี่ยวแรง โชคดีที่มีมือหนาประคองเอวบางเอาไว้ ไม่งั้นผมได้ลงไปนั่งกับพื้นแน่ๆ 

“อ๊ะ” ขนแขนขนขาลุกชู่ชันเพราะลิ้นร้อนที่ทั้งงับทั้งเลียบริเวณใบหู

เฮือก

ผมสะดุ้งสุดตัว เมื่อรู้ตัวอีกทีว่าตอนนี้ท่อนล่างของตัวเองได้ถูกงัดออกมาจากกางเกงนอนยางยืดทั้งดุ้นด้วยมือหนา ความเย็นเฉียบจากการกอบกุมแก่นกายวิ่งแลนเข้าสู่ร่างกายจนเผลอกดเล็บจิกเข้าที่ต้นแขนหนา

“มะ มึง... อ๊ะ” เมื่อตัวเองได้ครอบครองเป็นที่เรียบร้อยแล้วก็เล่นซนประหนึ่งตัวเองเป็นเจ้าของ ทั้งกดและขยี้ส่วนปลายอย่างสนุกสนาน ไม่สนเลยว่าผมจะรู้สึกอย่างไง

รู้สึกจะเป็นบ้าแล้วเว้ย

แล้วยิ่งมันใช้นิ้วโป้งสะกิดรัวๆ ที่จุดเสียวส่วนปลายผมก็ยิ่งแทบคลั่ง อยากจะส่งเสียงร้องจนสุดพลังแต่ไม่อยากแสดงท่าทางแบบนั้นให้มันเห็น เลยกัดริมฝีปากตัวเองเอาไว้และกดฝั่งเล็บเข้าที่ต้นแขนหนาบอกอารมณ์ที่มีอยู่ท่วมท้นตอนนี้แทน

“หึ” คนร่างหนาส่งเสียงหัวเราะในลำคอเหมือนกำลังสนุกแล้วมันคงจะรู้ด้วยว่าผมพยายามสกัดเสียงตัวเองเอาไว้ ทีนี้มันเลยทั้งสะกิดและบดขยี้ส่วนปลายพร้อมโน้มหน้าเข้ามาใช้ปากขบที่ลำคอก่อนจะใช้ลิ้นเลียเป็นแนวตรงยาวตั้งแต่โคนต้นคอขึ้นไปจนถึงใบหู

“อ๊ะ...” ผมยอมแพ้ สุดท้ายผมก็ปล่อยเสียงครางตัวเองออกมา

“ร้องอีกดิ กูชอบเสียงมึง” แจ็คสันกระซิบข้างหูพร้อมขบเม้มเบาๆ

ผมไม่สนว่ามันจะชอบหรือไม่ชอบ หรือมันจะกวนตีนแค่ไหน แต่ตอนนี้ผมไม่สามารถจะกลั้นเสียงของตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว เพราะมือของมันกำลังรวบของผมไว้เต็มลำและเริ่มชักเข้าชักออก

“อ๊ะ อ๊ะ” ผมร้องไม่เป็นจังหวะ รู้แค่ว่าทุกการรูดจากมือมันทำให้ผมเสียวไปทั้งตัว แล้วความกวนตีนของมันก็คือชอบมาแกล้งไม่รู้เวล่ำเวลา รูดช้าเนิบนาบจนผมสั่นสะท้านไปทั่วตัว และรูดขึ้นลงแรงๆ จนผมเสียวไปถึงขั้วหัวใจ

แม่งกวนตีน

“มะ มึง” ผมเรียกมันเสียงแหบพร่า เล่นตลกอะไรอีกแล้ววะ แจ็คสันจับของผมอย่างเบามือแล้วทำอย่างเชื่องช้า มันไม่ได้เจ็บหรือมันไม่ได้รู้สึกอะไรเลย แต่มันโคตรเสียว และโคตรรู้สึกดี และโคตรทรมาน

มือหนาเริ่มรูดจังหวะเร็วขึ้น และเร็วขึ้น สะโพกของผมโยกตามจังหวะเล็กน้อยยิ่งทำให้ผมรู้สึกดีและใกล้ถึงจุดที่จะปลดปล่อย

แต่แล้วมือหนานั่นก็...หยุด

ผมยืนหอบนิ่งคิ้วขมวด เหมือนมันจะรู้ว่าผมไม่ชอบใจ มันเลยแอบขำในลำคอ แล้วในระหว่างนั้นเอง แจ็คสันก็ทำในสิ่งที่ผมไม่คาดคิด มันล้วงเข้าไปในกางเกงก่อนจะงัดแก่นกายของมันออกมาให้ผมได้เห็นเต็มสองลูกตา

เชี่ยไรเนี่ย

“ทำให้กูมั่ง” มันพูดพร้อมดึงมือผมให้ไปจับของมัน แต่ผมชักมือตัวเองออกมาซะก่อนที่จะแตะต้องสิ่งนั้น

“มะ ไม่เอา กูทำไม่เป็น” ผมพูดโดยที่เบี่ยงหน้ามองไปทางอื่น ไม่กล้าหันไปมองตรงๆ ตั้งแต่เกิดมาผมเห็นแค่ของตัวเองคนเดียว นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ผมเห็นคนอื่น มันก็คล้ายๆ กันนั่นแหละ แต่เข้าใจปะว่ามันอายแล้วก็โคตรตกใจ ตกใจที่มันทำแล้วก็ตกใจขนาดของมันด้วย

แม่งใหญ่ชิบหาย

“เดี๋ยวกูสอน” แจ็คสันดึงมือของผมให้รวบแก่นกายของมันไว้

สัมผัสแรกหลังที่ผมจับของมันคือร้อน โคตรร้อน และโคตรแข็ง

ตอนนี้ของมันแข็งมาก เหมือนพร้อมรบได้ทุกสถานการณ์ ยิ่งโดนผมสัมผัส แก่นกายของมันก็ลุกสู้และกระตุกตอบรับโดยทันที

“มือมึงนุ่มจัง ชอบว่ะ” มันพูดหยอกล้อพยายามทำให้ผมชินกับสิ่งที่ได้เจอครั้งแรก “ทำพร้อมกันนะ”

แจ็คสันขยับมือที่จับแก่นกายของผมอยู่ เริ่มรูดมันอีกครั้ง ส่วนมือผมอยู่นิ่ง ปล่อยให้มันทำอยู่ฝ่ายเดียว ผมทำไม่เป็นจริงๆ แล้วก็ไม่กล้าที่จะทำด้วย

“อ๊ะ...อ๊ะ” ตัวผมสั่นเมื่อสัมผัสกับความเสียวที่อีกฝ่ายมอบให้ มือหนาเริ่มจากจังหวะเนิบนาบแล้วค่อยๆ เร่งจังหวะ

ในขณะนั้นมือหนาอีกข้างก็เลื่อนลงมากอบกุมมือของผมที่จับแก่นกายของร่างหนาเอาไว้ และจับให้มือผมรูดขึ้นรูดลง

แจ็คสันส่งเสียงครางในลำคอเล็กน้อยเหมือนพอใจแม้ว่าผมจะไม่เป็นคนบังคับมือของตัวเองก็ตาม

“อึก... มะ มึง” ผมครางเสียงดังเพราะแก่นกายถูกรูดไปมาด้วยจังหวะที่เร็วขึ้น ความเสียวถาโถมเข้ามา จนผมต้องซุกหน้าลงกับแผ่นไหล่กว้าง มือข้างที่กอบกุมลำแท่งของอีกฝ่ายก็ปล่อยให้เจ้าตัวเป็นคนบ่งการ มือของผมมีที่หน้าเป็นเครื่องนุ่มห่มอุ่นๆ ให้แค่เท่านั้น

“อ๊ะ...มึง กะ กู.... อึก ไม่” ผมอยากจะบอกว่าผมทนไม่ไหวแล้ว แต่ความเสียวที่มีมากล้นมันทำให้ผมไม่สามารถพูดออกไปได้

“กูก็ด้วย” เสียงทุ้มต่ำเริ่มแหบพร่า ผมพอเข้าใจความรู้สึกของมันตอนนี้ เพราะผมก็ไม่ต่างอะไรจากมันเลย

“มะ ไม่ไหว อ๊ะ อ๊ะ” เสียงหอบหายใจถี่รัวดังระงมผสมผสานกับเสียงคราง ความเสียวทะยานขึ้นสุด ผมไม่สามารถอดกลั้นมันไว้ได้อีกต่อไปแล้ว ร่างกายของผมกระตุกแรงพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาจนหมดตัว

“รอกูด้วยดิวะ” แจ็คสันหยุดทำให้ผมหลังจากที่ผมเสร็จแล้ว ตอนนี้มันมุ่งเน้นไปที่ของตัวเองอย่างเดียว มันจับมือผมให้รูดของมันเร็วขึ้นและแรงขึ้น แรงกว่าทำให้ผมเยอะ และถ้ามันทำให้ผมแรงแบบนี้ผมคงเจ็บ แต่ดูแล้วมันจะชอบมากกว่า


“อึก” ในที่สุดตัวมันก็กระตุก พร้อมปลดปล่อยใส่มือผมเต็มๆ มันพ่นลมหายใจออกมาเฮือกนึงก่อนจะทิ้งศีรษะซุกมาที่ไหล่ของผม เราทั้งคู่ยืนพิงไหล่กันพร้อมเสียงหอบหายใจที่ดังระงม ถ้าผมไม่พิงตู้เสื้อผ้าไว้ ทั้งผมทั้งมันคงล่วงลงไปนอนกับพื้นแล้ว






คอมเม้นท์ต่อได้ที่ http://writer.dek-d.com/mamonnn/story/viewlongc.php?id=1382612&chapter=5
หรือติดแทค #แจ็คไม่สั้น






มึงเมียกูนะ 03


“แต่ลูกผู้ชายตัวจริง เรื่องแค่นี้เขาไม่กลัวกันหรอกว่ะ”

           ประโยคของมันทำเอาผมเม้มปากเป็นเส้นตรง รู้สึกเหมือนโดนลูกธนูปักกลางลำตัวอีกดอก

           “งั้นไม่ต้องทดสอบละ เดี๋ยวกูโกหกพวกมันเองว่ามึงผ่าน”

“ไม่ต้อง”

พอผมพูด แจ็คสันที่เตรียมจะเปิดประตูห้องน้ำก็หันหน้ามาหาผม

มันหัวเราะในลำคอ ผมหลบใบหน้าเจ้าเล่ห์นั่น โดยหันหลังให้มัน พยายามเหยียบความประหม่าเอาไว้ แล้วเริ่มปลดซิปลงด้วยมือที่สั่นเทา

“เสร็จยังวะ” ประโยคคำถามที่ไม่รอประโยคคำตอบ แจ็คสันจับบ่าให้ผมหันไปหามัน ผมหลับตาปี๋ ไม่กล้ามองของอีกฝ่าย

แต่มันคงเห็นของผมเต็มๆ

“ในห้องน้ำมียอดใบชาด้วยหรอวะ อื้อหือ หนอนชาเขียวน่ารักสุดๆ” มันแซะจนผมอยากจะกระโดดถีบยอดหน้าถ้าไม่ติดที่ร่างกายผมไม่เอื้ออำนวย

“สะ เสร็จยัง”

“อ่อนหยวบไร้เรี่ยวแรงแบบนี้จะวัดได้ไง”

ใครจะไปมีอารมณ์ตอนนี้วะ

“อ๊ะ!”

หัวใจผมกระตุกวูบ เมื่อมีบางอย่างมาสัมผัสที่แก่นกลางลำตัว ความร้อนแล่นผ่านเข้าสู้ร่างกายอย่างรวดเร็วจนเผลอร้องเสียงหลง ตกใจเอื้อมมือไปจับแขนของอีกฝ่าย

ผมไม่รู้ว่าตัวเองส่งเสียงได้น่าเกลียดขนาดไหน ผมไม่รู้ว่าตัวเองทำสีหน้าอย่างไง รู้แต่เพียงความร้อนตรงแก่นกลางลำตัวเริ่มแปรเปลี่ยน มันเริ่มอุ่นขึ้น และอวัยวะของผมก็เริ่มตอบสนอง

แจ็คสันเงียบ

ผมไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรเพราะผมยังคงหลับตาอยู่ ถ้าไม่ได้จับแขนมันไว้ผมคงคิดว่ามันไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว

“ดะ ได้ยัง” ผมถามอีกครั้ง เพราะอยากออกจากสภาพอากาศที่มันร้อนแบบนี้เต็มทน มันร้อนจนใบหน้าของผมตอนนี้อาจจะแดงไปหมดแล้วก็ได้

“...”

“แจ็คสะ... อ๊ะ”

ร่างกายสะดุ้งอีกครั้งเมื่อมือหนาที่จับแก่นกลางของผมไว้

มันเริ่มขยับ

ผมรู้สึกถึงส่วนปลายแก่นกลางถูกเขี่ยและบดขยี้ มันไม่ได้แรงจนผมรู้สึกเจ็บ แต่มันนิ่มนวลจนผมรู้สึกอย่างอื่น  บางอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน ผมบีบแขนหนาแน่น กัดริมฝีปากพยายามไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกมา

           พอเห็นผมไม่ได้พูดอะไร มือหนานั่นก็เริ่มรุนแรงขึ้น จนตัวผมสั่นไปทั้งตัว

“ยะ อย่า... อื้อ” ร้องห้ามด้วยเสียงแผ่วเบาจนแทบกลืนหายไปในลำคอ แจ็คสันยกมือขึ้นมาปิดปากผม

ปึก

ร่างสูงดันตัวผมให้นาบไปกับผนัง ผมลืมตาขึ้น ตกใจเมื่อได้สบตากับดวงตาคมคายที่จ้องมองมาที่ใบหน้าของผมโดยไม่ละสายตา ผมปิดตาลงทันควัน รู้สึกร้อนไปทั่วร่าง

“อื้อ...อื้อ”

โชคดีที่มีมือหนาปิดปากไว้ เสียงของผมจึงไม่ดังมากนัก เหตุเพราะมืออีกข้างของแจ็คสันเล่นตลก รูดแก่นกลางไปมา ความเสียวแล่นวาบเข้าสู่ทั่วร่างกาย บีบแขนอีกฝ่ายแน่นขึ้น ถ้าเล็บผมยาวคงจิกเข้าเนื้อมันไปแล้ว

มือหนาถอดจากปาก มาวางทาบกับผนังข้างศีรษะ เหมือนจะไม่ยอมให้ผมหนีไปไหน

“...อ๊ะ...อ๊ะ”

แม้จะพยายามสะกดเสียงตัวเองไว้ แต่ความรู้สึกเสียวที่แล่นทั่วร่างจากการกระทำที่เร่งจังหวะเร็วขึ้น ทำให้ผมเผลอส่งเสียงออกมา ผมไม่กล้าลืมตาอีกครั้งเพราะกลัวสายตาของอีกฝ่ายที่กำลังจ้องมาเหมือนจะกลืนผมไปทั้งตัว

ผมเอนศีรษะซบกับไหล่กว้าง ไม่อยากให้แจ็คสันเห็นใบหน้าที่บู้ดเบี้ยวของตัวเอง ลมหายใจเริ่มหอบถี่ มือหนาเร่งจังหวะเร็วขึ้นเหมือนรู้ว่าผมใกล้จะถึงจุด

“... อ๊ะ ....อึก”

ผมหลับตาแน่น น้ำตาเอ่อซึมออกมา มือบีบจิกอีกฝ่ายบ่งบอกว่าร่างกายใกล้ถึงเวลาปลดปล่อย

“อ๊ะ...มะ....มึง ”

หัวใจเต้นแรง ความรู้สึกมากล้นจนเหลือเก็บ ผมส่งเสียงครางอย่างทนไม่ไหว ร่างกายกระตุกพร้อมปลดปล่อยออกมาหมดตัว หลังจากนั้นร่างกายก็รู้สึกหมดแรงเอาดื้อๆ โชคดีที่แจ็คสันประคองตัวผมไว้

“ครั้งแรก...หรอ”

แม้ว่าผมจะก้มหน้าไม่ตอบคำถาม แต่ผมก็รู้เลยได้ว่าตอนนี้หน้าผมแดงเอามากๆ และคงแดงถึงใบหู แน่นอนว่ามันต้องเห็น แล้วมันคงรู้คำตอบ

ผมลืมตาขึ้น จึงได้เห็นว่าตัวเองปลดปล่อยใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวของแจ็คสันเต็มๆ

“เสื้อมึง” ผมทรงตัวด้วยแรงตัวเอง แจ็คสันจึงปล่อยมือที่จับแขนผมออก

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูล้างเอง มึงใส่กางเกงเหอะ”

ถ้ามันไม่พูด ผมไม่รู้เลยนะว่ากางเกงตัวเองไปกองอยู่ที่พื้นหมดแล้ว

ผมรีบหยิบกางเกงขึ้นมาปิดท่อนร่างทันที แม้มันจะไม่ทันแล้วก็เหอะ ก่อนจะหันไปถามอีกฝ่ายที่กำลังจะเปิดประตูออกไปหลังจากจัดแจงตัวเองเสร็จก่อนแล้ว

“มะ ไม่วัด...”

“ไม่ต้อง”

“แล้ว...”


“ทำตัวน่าคลั่งแบบนี้ ไม่ผ่านก็บ้าละ”






คอมเม้นท์ต่อได้ที่ http://writer.dek-d.com/mamonnn/story/viewlongc.php?id=1382612&chapter=3
หรือติดแทค #แจ็คไม่สั้น

MAMONN NC




OS - SECRET Jark 20++




( Short Fic ) #ฟิคจาร์คไม่กาม

 Miss You 20+






Fic มึงเมียกูนะ nc

Ch.03

Ch.05

Ch.08

Ch.12