“แต่ลูกผู้ชายตัวจริง
เรื่องแค่นี้เขาไม่กลัวกันหรอกว่ะ”
ประโยคของมันทำเอาผมเม้มปากเป็นเส้นตรง
รู้สึกเหมือนโดนลูกธนูปักกลางลำตัวอีกดอก
“งั้นไม่ต้องทดสอบละ เดี๋ยวกูโกหกพวกมันเองว่ามึงผ่าน”
“ไม่ต้อง”
พอผมพูด แจ็คสันที่เตรียมจะเปิดประตูห้องน้ำก็หันหน้ามาหาผม
มันหัวเราะในลำคอ ผมหลบใบหน้าเจ้าเล่ห์นั่น โดยหันหลังให้มัน
พยายามเหยียบความประหม่าเอาไว้ แล้วเริ่มปลดซิปลงด้วยมือที่สั่นเทา
“เสร็จยังวะ” ประโยคคำถามที่ไม่รอประโยคคำตอบ
แจ็คสันจับบ่าให้ผมหันไปหามัน ผมหลับตาปี๋ ไม่กล้ามองของอีกฝ่าย
แต่มันคงเห็นของผมเต็มๆ
“ในห้องน้ำมียอดใบชาด้วยหรอวะ อื้อหือ
หนอนชาเขียวน่ารักสุดๆ” มันแซะจนผมอยากจะกระโดดถีบยอดหน้าถ้าไม่ติดที่ร่างกายผมไม่เอื้ออำนวย
“สะ เสร็จยัง”
“อ่อนหยวบไร้เรี่ยวแรงแบบนี้จะวัดได้ไง”
ใครจะไปมีอารมณ์ตอนนี้วะ
“อ๊ะ!”
หัวใจผมกระตุกวูบ เมื่อมีบางอย่างมาสัมผัสที่แก่นกลางลำตัว
ความร้อนแล่นผ่านเข้าสู้ร่างกายอย่างรวดเร็วจนเผลอร้องเสียงหลง ตกใจเอื้อมมือไปจับแขนของอีกฝ่าย
ผมไม่รู้ว่าตัวเองส่งเสียงได้น่าเกลียดขนาดไหน ผมไม่รู้ว่าตัวเองทำสีหน้าอย่างไง
รู้แต่เพียงความร้อนตรงแก่นกลางลำตัวเริ่มแปรเปลี่ยน มันเริ่มอุ่นขึ้น
และอวัยวะของผมก็เริ่มตอบสนอง
แจ็คสันเงียบ
ผมไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรเพราะผมยังคงหลับตาอยู่
ถ้าไม่ได้จับแขนมันไว้ผมคงคิดว่ามันไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว
“ดะ ได้ยัง” ผมถามอีกครั้ง
เพราะอยากออกจากสภาพอากาศที่มันร้อนแบบนี้เต็มทน
มันร้อนจนใบหน้าของผมตอนนี้อาจจะแดงไปหมดแล้วก็ได้
“...”
“แจ็คสะ... อ๊ะ”
ร่างกายสะดุ้งอีกครั้งเมื่อมือหนาที่จับแก่นกลางของผมไว้
มันเริ่มขยับ
ผมรู้สึกถึงส่วนปลายแก่นกลางถูกเขี่ยและบดขยี้
มันไม่ได้แรงจนผมรู้สึกเจ็บ แต่มันนิ่มนวลจนผมรู้สึกอย่างอื่น
บางอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน ผมบีบแขนหนาแน่น
กัดริมฝีปากพยายามไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกมา
พอเห็นผมไม่ได้พูดอะไร มือหนานั่นก็เริ่มรุนแรงขึ้น จนตัวผมสั่นไปทั้งตัว
“ยะ อย่า... อื้อ” ร้องห้ามด้วยเสียงแผ่วเบาจนแทบกลืนหายไปในลำคอ
แจ็คสันยกมือขึ้นมาปิดปากผม
ปึก
ร่างสูงดันตัวผมให้นาบไปกับผนัง ผมลืมตาขึ้น
ตกใจเมื่อได้สบตากับดวงตาคมคายที่จ้องมองมาที่ใบหน้าของผมโดยไม่ละสายตา
ผมปิดตาลงทันควัน รู้สึกร้อนไปทั่วร่าง
“อื้อ...อื้อ”
โชคดีที่มีมือหนาปิดปากไว้ เสียงของผมจึงไม่ดังมากนัก
เหตุเพราะมืออีกข้างของแจ็คสันเล่นตลก รูดแก่นกลางไปมา
ความเสียวแล่นวาบเข้าสู่ทั่วร่างกาย บีบแขนอีกฝ่ายแน่นขึ้น
ถ้าเล็บผมยาวคงจิกเข้าเนื้อมันไปแล้ว
มือหนาถอดจากปาก มาวางทาบกับผนังข้างศีรษะ เหมือนจะไม่ยอมให้ผมหนีไปไหน
“...อ๊ะ...อ๊ะ”
แม้จะพยายามสะกดเสียงตัวเองไว้
แต่ความรู้สึกเสียวที่แล่นทั่วร่างจากการกระทำที่เร่งจังหวะเร็วขึ้น
ทำให้ผมเผลอส่งเสียงออกมา
ผมไม่กล้าลืมตาอีกครั้งเพราะกลัวสายตาของอีกฝ่ายที่กำลังจ้องมาเหมือนจะกลืนผมไปทั้งตัว
ผมเอนศีรษะซบกับไหล่กว้าง
ไม่อยากให้แจ็คสันเห็นใบหน้าที่บู้ดเบี้ยวของตัวเอง ลมหายใจเริ่มหอบถี่
มือหนาเร่งจังหวะเร็วขึ้นเหมือนรู้ว่าผมใกล้จะถึงจุด
“... อ๊ะ ....อึก”
ผมหลับตาแน่น น้ำตาเอ่อซึมออกมา
มือบีบจิกอีกฝ่ายบ่งบอกว่าร่างกายใกล้ถึงเวลาปลดปล่อย
“อ๊ะ...มะ....มึง ”
หัวใจเต้นแรง ความรู้สึกมากล้นจนเหลือเก็บ
ผมส่งเสียงครางอย่างทนไม่ไหว ร่างกายกระตุกพร้อมปลดปล่อยออกมาหมดตัว
หลังจากนั้นร่างกายก็รู้สึกหมดแรงเอาดื้อๆ โชคดีที่แจ็คสันประคองตัวผมไว้
“ครั้งแรก...หรอ”
แม้ว่าผมจะก้มหน้าไม่ตอบคำถาม แต่ผมก็รู้เลยได้ว่าตอนนี้หน้าผมแดงเอามากๆ
และคงแดงถึงใบหู แน่นอนว่ามันต้องเห็น แล้วมันคงรู้คำตอบ
ผมลืมตาขึ้น
จึงได้เห็นว่าตัวเองปลดปล่อยใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวของแจ็คสันเต็มๆ
“เสื้อมึง” ผมทรงตัวด้วยแรงตัวเอง แจ็คสันจึงปล่อยมือที่จับแขนผมออก
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูล้างเอง มึงใส่กางเกงเหอะ”
ถ้ามันไม่พูด ผมไม่รู้เลยนะว่ากางเกงตัวเองไปกองอยู่ที่พื้นหมดแล้ว
ผมรีบหยิบกางเกงขึ้นมาปิดท่อนร่างทันที แม้มันจะไม่ทันแล้วก็เหอะ
ก่อนจะหันไปถามอีกฝ่ายที่กำลังจะเปิดประตูออกไปหลังจากจัดแจงตัวเองเสร็จก่อนแล้ว
“มะ ไม่วัด...”
“ไม่ต้อง”
“แล้ว...”
“ทำตัวน่าคลั่งแบบนี้ ไม่ผ่านก็บ้าละ”
คอมเม้นท์ต่อได้ที่ http://writer.dek-d.com/mamonnn/story/viewlongc.php?id=1382612&chapter=3
หรือติดแทค #แจ็คไม่สั้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น