วันอาทิตย์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2558

มึงเมียกูนะ 12






“อย่า... ที่นี่มัน” ผมพูดเตือนสติให้มันหยุด ถ้ามีคนมาเห็นเข้า ผมกับมันต้องโดนไล่ออกแน่ๆ หรือบทลงโทษอาจจะน้อยกว่านั้น เช่น ติดเอฟทุกวิชา คำพูดของผมเหมือนเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา แจ็คสันทำเป็นหูหนวกไม่ได้ยินในสิ่งที่ผมพูด

กางเกงยีนส์และกางเกงในของผมถูกปลดลงมาอยู่เหนือเข่า แก่นกายที่ตั้งแข็งถูกฝ่ามือหนาลูบไล้ก่อนจะค่อยๆ ไล่นิ้วแตะที่ปลายหัวพร้อมลงแรงสะกิด อยากจะส่งเสียงครางระบายความเสียวซ่านแต่สถานที่ไม่เอื้ออำนวยนัก ผมได้แต่กัดริมฝีปากบังคับไม่ให้เสียงครางเล็ดลอดออกมา แต่จนแล้วจนรอด…

“อ๊ะ”  

แจ็คสันก้มลงใช้ลิ้นร้อนแตะเลียปลายหัว เลียวนหยอกล้อส่วนปลายจนผมเผลอครางในที่สุด แต่โชคดีที่ดังไม่มากเท่าไหร่ ไม่งั้นงานเข้าแน่

ลิ้นร้อนยังคงเล่นสนุกกับส่วนหัวอย่างต่อเนื่องประสานความเสียวโดยนิ้วชี้และนิ้วกลางสอดเข้าออกที่ช่องรักทางด้านหลัง

“อ๊า...” ผมครางเสียงแผ่วเมื่อปลายนิ้วที่สอดเข้าไปโดนจุดเสียว สะท้านเกร็งไปหมดทั้งร่าง

คนขี้แกล้งอ้าปากให้กว้างขึ้นก่อนจะดันสะโพกของผมเด้งแก่นกายเข้าปากจนสุด ผมสะดุ้งเฮือก มือขยุ้มศีรษะอีกฝ่าย ตัวงองุ้ม กัดปากตัวเองแน่น น้ำตาเอ่อล้นไหลที่หางตาทั้งสองข้างเพราะความเสียว

“ฮาาา...” อดกลั้นความเสียวไม่ไหว พ่นลมหายใจทางปากอย่างช่วยไม่ได้

ช่องรักด้านหลังชื้นแฉะ เกิดเสียงเสียดสีทุกครั้งที่ดันนิ้วเข้าออก ผมรู้สึกเคอะเขินมากขึ้นเมื่อได้ยินเสียงที่ดังตามจังหวะการขยับของนิ้ว รู้ได้เลยว่าหน้าแดงจัด และอาจจะแดงยันใบหูแล้วก็ได้

นิ้วทั้งสองขยับไปมาก่อนควานไปทั่วร่องรูรัก ความเสียวปราบแล่นผ่านทั่วร่าง ร่างกายอาจจะล้มลงไปนั่งกับพื้นแล้วถ้าไม่ได้ยันไหล่หนาเอาไว้

“ยะ อย่า... ตรงนั้นมัน... อา” ผมกระซิบเสียงสั่นปนหอบ ตาปรือมองคนเบื้องล่างที่กำลังโลมเลียแก่นกายของผมอย่างสนุกสนาน พอสบตากัน ดวงตาคมหรี่ลงเหมือนกำลังยิ้มขำที่เห็นผมทรมานแบบนี้

ผมเลยทุบเข้าที่หลังมันเข้าให้ แต่ตอนนี้มันถือไพ่เหนือกว่า แจ็คสันเอาคืนโดยการอมแก่นกายของผมมิดแท่งก่อนจะดูดออกแรงๆ จนเกิดเสียงดังจ๊วบ

“อ๊ะ” ผมรีบยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองทันที ก่อนจะหันมองผ่านช่องว่างระหว่างชั้นหนังสือ ดูว่ากลุ่มผู้หญิงโต๊ะนั้นจะได้ยินหรือเปล่า

ไม่มีใครได้ยิน ทุกคนยังคงนั่งอ่านสือกันต่อไป

ความร้อนครอบงำดุ้นเอ็นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เร่งจังหวะการรูดริมฝีปากให้เร็วขึ้นเหมือนเรียกร้องความสนใจให้ผมมองแค่มันเพียงคนเดียว

ผมอ้าปากหอบหายใจ ไม่คิดว่าการที่ห้ามส่งเสียงมันจะทำให้ทรมานขนาดนี้ ขยับสะโพกเด้งรับปากที่รูดเข้าออกอย่างเข้าจังหวะ ขยับถอยหลังให้นิ้วสวนเข้ามาเน้นจุดเสียว ทั้งเสียว ทั้งทรมาน

“สะ เสียว... กูเสียว...”

ร่างกายรู้สึกเกร็งไปหมด แจ็คสันใช้ปากให้ผมครั้งแรก และตอนนี้ผมรู้ว่าผมกำลังใกล้ถึงจุดสูงสุด

“พอ...อ๊ะ พอเถอะ พอได้แล้ว”

แต่ผมไม่อยากปล่อยใส่ปากมัน

“ใส่ปากกู กูอยากกิน”

หน้าผมร้อนหวาบเมื่อแจ็คสันพูดออกมาอย่างหยาบโลน ก่อนที่มันจะเลียวนส่วนหัวไปมาหลายรอบ ทิ้งท้ายด้วยการใช้ปลายลิ้นสะกิดแค่ที่จุดปลายจุดเดียวรัวๆ จนผมแทบจะกลั้นเสียงครางไว้ไม่อยู่

“ไม่ ไม่ไหว... กูไม่ไหวแล้ว...” ผมว่าเสียงกระเส่า

มันใช้ปากครอบงำเอ็นทั้งดุน ดูดดึงแก่นกายแรงสลับเบา สองนิ้วยาวสอดเข้าออกทางช่องรักถี่รัว ความเสียวประสานกันทั้งสองทาง จนผมไม่สามารถที่จะกักเก็บไว้ได้อีกต่อไป

“อื้อออออ” มือซ้ายขยุ้มผมสากๆ อีกมือกดปิดปากตัวเองไว้แน่นปิดเสียงครางที่กลั้นไว้ไม่อยู่ ร่างกายเกร็งก่อนกระตุกปล่อยน้ำสีขาวขุนใส่ปากแจ็คสันจนหมด

ผมยืนขาสั่นหอบหายใจ ยันไหล่หนาไว้ไม่ให้ล้ม แจ็คสันยืนเต็มความสูง มันมองหน้าผมพร้อมกระตุกยิ้ม ก่อนจะใช้นิ้วโป้งเช็ดน้ำรักที่เลอะข้างมุมปาก ตวัดลิ้นเลียนิ้วจนสะอาดหมดจด

“อร่อยว่ะ”

ผมเม้มปากแล้วหลบสายตามัน ยอมรับเลยว่าเขินและรู้สึกทึ่งมากๆ ที่มันยอมกินน้ำโดยไม่รังเกียจเลยสักนิด ผมเอื้อมมือจะดึงกางเกงขึ้นมาใส่ให้เรียบร้อย แต่แจ็คสันดึงแขนผมออกก่อนจะกระซิบข้างหู

“อย่าลืมกันสิครับ”                                                           

แจ็คจับตัวผมให้หันหลังไปหามัน ก่อนจะรูดซิบเป้ากางเกงดึงแก่นก่ายออกมาจ่อรูรักที่ตอดขมิบเพราะยังรู้สึกเสียวอยู่

แต่ยังไม่ดันเข้าไป มันวางท่อนเอ็นบนช่องเสียว ค่อยๆ ขยับสะโพกให้แก่นกายถูไถไปกับช่องรักที่ชื้นแฉะ เป็นการเริ่มอุ่นเครื่องให้แท่งตัวเองที่ตอนแรกเอาแต่หลบอยู่ในกางเกงมาตั้งนาน

“อื้อ...” ผมสะดุ้งจนตัวโยนก่อนจะอ้าปากหายใจ เมื่อแท่นเอ็นที่ใหญ่ยาวค่อยๆ สอดเข้ามาจนมิดลำ

มือหนาบีบบั้นท้ายทั้งสองข้าง ขยำมันแรงๆ สองสามทีก่อนจะเลื่อนขึ้นมาสะกิดเม็ดไตแข็งที่หน้าอก แจ็คสันขยับสะโพกถอยออกช้าๆ ก่อนจะเน้นจังหวะกระแทกเข้ามาจนสุดปลาย ผมหลับตาแน่นพยายามบังคับไม่ให้ปากตัวเองอ้าออก ไม่อย่างงั้นผมได้เผลอครางเสียงดังออกมาแน่

แจ็คสันถลกเสื้อเชิตขึ้นสูง เผยให้เห็นแผ่นหลังเกือบทั้งหมด ก่อนจะกดปลายจมูกลงมาคลอเคลียสูดดมกลิ่นกายของผม

“เฮือก...”

ริมฝีปากร้อน ค่อยๆ ประทับจุมพิตจากช่วงล่างไล่ขึ้นสูงจนทั่วแผ่นหลัง ขนลุกชูชันทั่วร่างด้วยความสยิว

“ตอดถี่จังนะ...” เสียงทุ้มกระซิบข้างหู “ชอบนอกสถานที่ก็ไม่บอก”

ร่างกายเพิ่งจะปล่อยน้ำรักออกไปเมื่อกี้ แต่เพียงแค่ถูกเล้าโลมไม่กี่ครั้งกับโดนท่อนเอ็นแข็งๆ กระแทกเข้าใส่ ความอยากแม่งก็กลับเข้ามาครอบงำอีกแล้ว

ผมจับชั้นวางหนังสือ ประคองร่างตัวเองไม่ให้ทรุดลงไปนั่งกับพื้น แต่ก็ไม่ได้โถมตัวจนเต็มแรง และพยายามไม่ให้แรงกระแทกจากช่วงล่างสะเทือนถึงชั้นวาง

แอร์เย็นจากเครื่องปรับอากาศไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกหนาวแต่อย่างใด ตอนนี้อุณหภูมิภายในตัวของผมมันร้อนไปหมด จังหวะหัวใจเต้นถี่รัวแทบจะระเบิดออกมาข้างนอก เสียงกระแทกจากเนื้อกระทบเนื้อเริ่มเร็วขึ้นและดังขึ้น ผมมองกลุ่มผู้หญิงผ่านม่านน้ำตา กลัวว่าพวกเธอจะได้ยินเสียงจากพวกผม

มีคนนึงเงยหน้าขึ้น เธอขมวดคิ้ว เหมือนจะได้ยินเสียงบางอย่าง ผมตกใจรีบหันไปบอกแจ็คสัน

“เบาๆ ... อึก หน่อย...”

“เครื่องยนต์กำลังติด”

แต่แทนที่มันจะทำเบาลง กลับยังคงซอยถี่ กระแทกเข้ามาไม่มียั้ง

“ผ่อนไม่ได้แล้วว่ะ”

ผมปรายตามองไปที่เธอคนนั้น เธอหันมองข้างตัวเห็นเพื่อนใช้ปากกาเคาะกับโต๊ะ เธอเลยก้มลงไปอ่านหนังสือต่ออย่างเดิม ผมโล่งอกที่เธอยังไม่ทันสังเกตได้เห็น

“อือ...” ท่อนเอ็นกระแทกเข้ามาจนสุดครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกครั้งโดนจุดเสียวจนอยากจะครางดังๆ แต่ก็ทำได้เพียงอ้าปากพลูลมหายใจออกมาแทน

มือหนาตรึงเอวของผมไว้ อีกมือละจากเม็ดไตที่แข็งเป็นหินบนหน้าอก เลื่อนขึ้นมาใช้นิ้วคลอเคลียที่ริมฝีปาก ก่อนจะแทรกนิ้วเข้ามาหยอกล้อกับลิ้นร้อนของผม
              
              ทั้งสองนิ้วของแจ็คสันดุนลิ้นเล่นไปมา ความเสียวจากลำท่อนแข็งยาวในช่องรูรักที่กำลังรูดเข้ารูดออกทำให้ผมที่โดนเปิดปากเกือบจะครางเสียงดัง ผมเลยดูดนิ้วของมันเป็นการกลั้นเสียงตัวเองแทน น้ำใสเหนียวเประเปื้อนทั้งนิ้วและรอบปาก แต่ยิ่งทำ ยิ่งดูเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกดี

“เสียวชิบ” มันสบถเสียงกระเซ่าอย่างพอใจ เหมือนที่ผมทำแบบนี้ไปกระตุ้นอารมณ์ของมันให้รุนแรงมากขึ้น

อย่าว่าแต่มันเลย ผมแม่งก็โคตรเสียว

มือหนาจับไหล่ให้ผมหันไปหามันโดยที่ช่วงล่างของเราไม่หลุดออกจากกัน แจ็คสันยกขาข้างนึงของผมขึ้นสูง

มันเริ่มขยับสะโพกต่อ ท่านี้ทำให้ท่อนเอ็นที่แข็งเป็นหินของมันเข้าลึกยิ่งขึ้น ทำให้ทุกแรงกระแทกโดนจุดเสียวในช่องรักอย่างจัง ความเสียวแล่นผ่านทั่วร่างกายจากทุกการขยับและทุกจังหวะที่มันทำ

มือข้างนึงจิกไหล่หนาไว้แน่น อีกข้างนึงก็ปิดปากเอาไว้ หลับตาลงแน่น อดกลั้นเสียงไม่ให้เล็ดลอดออกมา ผมเด้งสะโพกรับท่อนเอ็นร้อนที่กระแทกเข้ามา ทุกจังหวะขยี้จุดเสียว น้ำหล่อลื่นไหลออกมาอย่างเป็นสาย รูรักตอดขมิบถี่รัว

“อ๊ะ...”

ไม่ได้ มันเสียวเกินไป เสียวเกินที่ผมจะทนไหว ผมเปิดตาขึ้นโผลงก่อนจะกอดหมับร่างหนาแน่น ตัวของผมสั่นไปหมด กัดริมฝีปากจนห่อเลือด

อย่าครางนะมาร์ค ค่อยไปครางที่หอ ถ้ามีใครเจอตอนนี้ชีวิตมึงจบแน่

แต่แล้วขณะนั้นเอง ผมที่มองผ่านช่องวางของชั้นหนังสือดูว่าจะมีใครมาแถวนี้หรือเปล่าก็เห็นบรรณารักษ์กำลังเดินมาเพื่อตรวจตราห้องสมุดทุกชั่วโมง

“ยะ หยุด... หยุดก่อน”

ผมกระซิบเสียงแผ่วบอกแจ็คสัน เพราะมันหันหลังให้คงมองไม่เห็น

“มึง... อื้อ มี มีคนมา...”

“อีก อีกนิด”

มันยังคงกระแทกแก่นกายเข้ามาอย่างไม่เกรงกลัว ทั้งที่ในใจผมตอนนี้เต้นแรงมากกว่าเดิม ทั้งความเสียวและความตื่นเต้น

ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาผสานกับเสียงจังหวะการเต้นหัวใจของผมจนไม่รู้ว่าเสียงไหนกันแน่ ผมจิกเล็บเข้าที่แผ่นหลังหนา เสียวก็เสียว กลัวก็กลัว

แต่ถึงจะกลัว ผมก็รับรู้ได้เลยว่าตัวเองใกล้จะถึงจุดปลดปล่อยแล้ว

“มึง...” ผมพยายามเร่งแจ็คสัน

แต่มันก็คือมันผู้ที่ไม่สนโลก ริมฝีปากร้อนกดลงมาทาบทับบดจูบใช้ใบหน้าคมคายปิดสายตาไม่ให้ผมมองเห็นบรรณารักษ์ ผมครางส่งเสียงประท้วงอยู่ในลำคอเบาๆ

แจ็คสันเร่งจังหวะสะโพกเร็วขึ้น เร็วขึ้น และเร็วขึ้น ช่องรักของผมตอดขมิบถี่รัวด้วยความเสียว

ตอนนี้ผมมองไม่เห็นแล้วบรรณารักษ์เดินมาถึงไหนแล้ว ทำได้แค่ภาวนาให้ทุกอย่างจบก่อนที่ใครจะมาเห็นเข้า

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ

แม่งไม่ทันแน่

ตึก ตึก ตึก

บรรณารักษ์เดินมาหยุดหน้าแถวหนังสือ เธอมองเข้ามาผ่านกรอบแว่นหนา คิ้วของเธอขมวดเข้าหา ในช่องนี้ไม่มีใครอยู่เลย ทั้งที่เมื่อกี้เธอคิดว่ามีคนอยู่แท้ๆ สายตาพลันเห็นหนังสือเล่มหนึ่งเอียงออกมาจนเกือบจะล่วง เธอเดินเข้ามาแล้วหยุดยืนหน้าหนังสือเล่มนั้นก่อนจะดันหนังสือให้เรียงตรงแถวอย่างเรียบร้อย โดยที่เธอไม่ทันได้สังเกตเลยว่ามีหยดน้ำสีขาวขุนสองสามหยดอยู่บนพื้นข้างๆ ร้องเท้าส้นสูงของเธอ

ผมนั่งหอบหายใจถี่อยู่ข้างแจ็คสัน พวกเรากำลังนั่งอยู่ที่พื้นโดยใช้หลังตู้หนังสือที่ถัดออกมาสองสามแถวจากบริเวณนั้นเป็นที่กำบัง แต่ก่อนที่จะบรรณารักษ์จะเดินมา พวกเราก็รีบใส่กางเกงให้เรียบร้อยแล้วทำท่าว่ามาดูหนังสือเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พอบรรณารักษ์เดินผ่านไป ผมก็ทรุดตัวนั่งลงกับพื้น หอยหายใจด้วยความตื่นเต้น

“เสียวชะมัด วู่~” แจ็คสันว่าพลางหัวเราะในลำคอเหมือนเป็นเรื่องสนุก

“เพราะมึงนั่นแหละ กูบอกแล้วว่ามีคนมาให้หยุดก่อนก็ไม่เชื่อ ดีนะที่หนีทัน”



“กูไม่ได้หมายถึงเสียวอย่างนั้น” มันมองหน้าก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก “กูหมายถึงมึง”
















คอมเมนท์ต่อได้ที่ http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1382612&chapter=12

วันพุธที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

มึงเมียกูนะ 08

“กูขอ”


พูดจบร่างหนาก็ก้มหน้าลงมาบดขยี้ริมฝีปาก สานต่อจูบดูดดื่มเมื่อกี้ต่อ

มันจูบผมนานมาก ผมไม่รู้ว่าเราจูบกันไปกี่ครั้ง และนานเท่าไหร่ ผมรู้แต่ว่าตอนนี้ปากของผมเริ่มเจ่อ แทนที่ผมจะบอกให้มันหยุด แต่ความรู้สึกข้างในกลับยินยอมพร้อมใจให้มันทำได้ทุกอย่างตามที่ใจมันต้องการ

ผมสะดุ้งวาบเมื่อมือหนาล้วงเข้ามาในใต้เสื้อ ลูบไล้หน้าท้องก่อนจะเลื่อนขึ้นมาบีบหัวนมแข็ง อีกทั้งยังจะเล่นซนสะกิดมันทำให้ร่างกายขนลุกชูชันไปทั้งตัว

“อ๊ะ” ลิ้นร้อนเลียเข้าที่ใบหูก่อนจะขมเม้มและเลียจนผมต้องจิกตีนกับเตียงเพราะความรู้สึกเสียวซ่าน

แจ็คสันยังคงใช้มือสะกิดต่อมแข็งสลับกับบีบและคลึง ริมฝีปากเลิกเล่นสนุกกับใบหู ค่อยๆ เกลี่ยต่ำลงมาขบเม้มดูดดึงผิวหนังอ่อนที่ต้นคอ

ทุกการกระทำและทุกการสัมผัสของมันเหมือนเป็นเครื่องมือคร่าสติดีๆ นี่เอง

แต่แล้วผมก็ต้องแอ่นหน้าอกทันทีเมื่อร่างหนาเลิกเสื้อขึ้นสูงเผยให้เห็นหน้าอกขาวเนียนของผมก่อนที่มันจะก้มลงมาโลมเลียหัวนมอย่างหมั่นเคี่ยว มันทั้งดูด เลีย กัด สลับไปมาทั้งสองข้าง ไม่ยอมให้ข้างใดข้างหนึ่งน้อยหน้า มีแต่ผมนี่ล่ะที่ต้องกัดริมฝีปากตัวเองไม่ให้ส่งเสียงดังๆ ออกมา

“อ๊ะ!!”

เหมือนแจ็คสันจะรู้ว่าผมพยายามไม่ส่งเสียง มันเลยล้วงเข้าในกางเกงแล้วแกล้งจับเข้าที่ส่วนกลางลำตัวของผม ผมรู้สึกเสียววาบที่ท้องน้อยจนต้องเปล่งเสียงครางออกมาอย่างเก็บไว้ไม่ได้

“มึง...อึก”

มือหนาเคล้นคลึงแก่นกายของผมที่แข็งตั้งชันตั้งแต่จูบดุเดือดนั่นแล้ว ส่วนปากของมันก็ไม่ปล่อยให้อยู่เฉย ใช้ลิ้นเลียวนรอบสะดือจนร่างกายของผมบิดเร่า

แจ็คสันหยัดกายขึ้น มันถอดเสื้อผ้าของมันออกเพียงเสี้ยววิแล้วถอดให้ผมเป็นลำดับต่อมา ก่อนมันจะโถมตัวลงมาทับกับร่างกายผมให้แนบสนิททุกสัดส่วน

มันจูบผมอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มือมันอยู่เฉย ส่วนล่างของมันต่างหากที่กำลังขยับอยู่ มันใช้สะโพกบดเบียดช่วงล่างของผม และแน่นอนว่าแก่นกายของเราทั้งคู่กำลังสู้เสียดกันอยู่ ผมร้องครางเสียงดังอื้ออึงในลำคอเพราะร่างหนายังคงปิดปากผมเอาไว้ จิกเล็บลงแผ่นหลังกว้าง ของแข็งเจอกับของแข็งรวมกันเป็นความร้อน ร้อนระอุจนร่างกายอยากจะระเบิด

“อ๊ะ…”

ผมร้องเสียงหลงเมื่อสะโพกกลมมนถูกแยกออกด้วยฝ่ามือทั้งสองข้าง

“ยะ อย่า…อ๊า”

ผมสะดุ้งสุดตัวเพราะนิ้วเรียวที่เปียกชื้นไปด้วยน้ำลายเหนียวของมันกำลังสัมผัสอยู่กับรูด้านหลังของผม ซึ่งสิ่งนั้นไม่เคยถูกใครสัมผัสมาก่อน มันลูบวนไปมาจนผมสั่นสะท้านไปทั้งตัว ผมหอบหายใจหนัก จับหมอนจนยับยู่ยี่

“มะ มึง อื้อ...”

นิ้วเรียวยาวค่อยๆ สอดแทรกเข้ามาอย่างช้า อยู่ดีๆ น้ำตาของผมก็เอ่อออกมา มันรู้สึกเจ็บนิดๆ แต่เพียงไม่นานเท่านั้นความรู้สึกอย่างอื่นก็เข้ามาแทรก ยิ่งนิ้วยาวนั่นรูดเข้ารูดออกผมที่กัดริมฝีปากจำต้องปล่อยออกมาแล้วครางเสียงดัง

“อ๊ะ...อ๊ะ...”

“เจ็บมั้ย”

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ผมมองไม่เห็นหน้ามันเพราะผมหลับตาอยู่ ผมไม่กล้ามองหน้ามันหรอก แค่สบตายังไม่กล้าเลย

“นิดหน่อย... อ๊ะ!”

ผมหอบหายใจหนักทันทีเมื่อนิ้วยาวนั่นไปสัมผัสกับจุดจุดหนึ่งภายในร่าง จุดที่ทำเอาผมทั้งจิกตีนจิกเล็บ เกือบแทบจะกรีดร้องด้วยซ้ำ มันเสียวไปหมด ชาไปทั้งตัว

“ตรงนี้หรอ”

“ยะ อย่า... มึง อ๊ะ ไม่ ตรงนั้น... อย่า อ๊า...”

ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ นิ้วยาวควานวนไปมาทั่วบริเวณนั้น ทั้งรูดเข้ารูดออกเน้นย้ำจุดที่ผมร้องห้าม ร่างกายผมบิดเร้า

แต่แล้วหนึ่งนิ้วที่ผมเริ่มรู้สึกชินก็กลายเป็นสองนิ้ว ความคับแน่นกลับมาอีกครั้ง แต่มันก็ยังเป็นจำนวนที่ร่างกายของผมทนได้อยู่ ส่งเสียงครางกระเส่า รู้สึกโคตรทรมานปนรู้สึกดีชิบหาย

ร่างกายผมต้องการมัน

“อื้อ”

“เหมือนร่างกายมึงจะพร้อมแล้วนะ”

แจ็คสันค่อยๆ ดึงนิ้วออกอย่างช้าๆ ผมรู้สึกเบาโหวงกับช่องทางด้านหลัง มือหนาจับขาของผมพาดบ่าก่อนจะประคองบั้นท้ายขึ้นแล้วจับแก่นกายของตัวเองมาถูไถกับรูนั่น

“อึก...”

ของมันแข็งเป็นหินและร้อน ผมหลับตาปี๋ไม่กล้ามองทำให้ผมไม่เห็นว่ามันทำหน้าอย่างไง แต่คงจะสนุกและรู้สึกดีเพราะผมได้ยินเสียงมันผ่อนลมหายใจอย่างพอใจเมื่อแก่นกายของมันถูไถไปกับช่องประตูหลังของผม

“อ๊า... จะ เจ็บ... มึง กูเจ็บ”

ผมร้องดังเมื่อแก่นกายค่อยๆ สอดแทรกเข้ามาภายในตัวผม มันใหญ่เกินไป ใหญ่กว่านิ้วเมื่อกี้สองนิ้วเป็นสิบเท่า ร่างกายของผมคงรับไม่ไหวเพราะมันเจ็บไปหมด น้ำตาที่คลออยู่ก่อนไหลลงอาบแก้ม เสียงร้องกระเส่าจนอีกคนยกมือขึ้นมาประคองหน้าปลอบ

“เอาออกก่อน ฮึก เจ็บ เอาออกก่อน... อื้อ”

ริมฝีปากทาบทับลงมาปิดปากผมไว้ไม่ให้ส่งเสียงดังจนข้างห้องได้ยิน ลิ้นร้อนตวัดไปมาอย่างนุ่มนวลเหมือนค่อยๆ ปลอบประโลมผม

เมื่อเห็นว่าผมเริ่มนิ่ง ความเจ็บเริ่มบรรเทา ร่างหนาก็ขยับแก่นกายเข้ามาอย่างช้าๆ ผมครางเสียงดังในลำคอเพราะมันยังคงเจ็บอยู่

ในที่สุดส่วนสะโพกของคนด้านบนก็นิ่งไม่ขยับไหวติ่ง แจ็คสันค่อยๆผละริมฝีปากออกไป แล้วเช็ดน้ำตาให้ผมอย่างเบามือ

“เข้าหมดหรือยัง” ผมถามเสียงสั่นปนหอบ ด้านหลังรู้สึกคับแน่นไปหมด ผมเคยเห็นขนาดของมันด้วยตาเปล่า รู้ว่ามันใหญ่มาก แต่ไม่คิดว่ามันจะเจ็บและรู้สึกอึดอัดได้ขนาดนี้

“หมดแล้ว... มึงเก่งมาก”

เสียงทุ้มต่ำกระซิบ จุมพิตเข้าที่หางตา มันเสียงสั่นหน่อยๆ เหมือนพยายามข่มอารมณ์ไว้เพราะตอนนี้ช่องทางด้านหลังของผมกำลังตอดรัดแก่นกายของมันอยู่

 “กูจะทำช้าๆ นะ”

ว่าจบมันก็เริ่มขยับสะโพก ผมหลับตาปี๋ จิกเล็บลงที่ไหล่กว้าง

แจ็คสันทำอย่างที่มันพูด มันค่อยๆ เริ่มขยับอย่างเชื่องช้า ไม่นานนักผมก็เริ่มชินกับการเสียดสีของร่างกาย ทันทีที่ความเจ็บทยอยหายไป ความรู้สึกใหม่ก็เข้ามาแทนที่

“อ๊ะ... อ๊ะ...”

แก่นกายของร่ายกายกระแทกเข้าตรงจุดที่ทำให้ผมเสียววาบไปทั้งตัว ขาเรียวเกร็งจิกเตียง และต้นขาโอบรัดลำตัวกำยำทุกครั้งที่ทนความเสียวไม่ไหว

“ลืมตา” เสียงทุ้มสั่นหอบ

“อ๊ะ...”

“มึง... ลืมตา” ปากว่าไปสะโพกก็ขยับต่อไม่มีหยุด

“มึงลืมตา”

“มะ ไม่ อ๊ะ...”

ใครมันจะไปกล้าลืมวะ สถานการณ์แบบนี้ ผมไม่กล้ามองหน้ามันหรอก

“มาร์คลืมตา” มือข้างนึงจับสะโพกของผมไม่ห่าง ส่วนอีกข้างก็เอื้อมขึ้นมาประคองใบหน้าของผมไว้เหมือนอ้อนวอนขอร้อง

“กูอยากมองตามึง นะ”

สุดท้ายผมก็แพ้ทางให้กับเสียงอ้อนวอนนั้น ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้น แจ็คสันประคองหน้าให้ผมหันไปมองหน้ามัน ผมมองใบหน้าคมผ่านม่านน้ำตาที่คลอเต็มดวงตาทั้งสองข้าง
 
“อ๊า...”

เหมือนถูกไฟฟ้าช็อตเมื่อเราทั้งคู่สบตากัน แจ็คสันซูดปากก่อนจะกระแทกสะโพกเข้ามาอย่างหนักหน่วง น้ำตาผมร่วงไหลเพราะความรู้สึกที่เต็มแทบล้นภายในร่างกาย

เม็ดเหงื่อใสผุดเต็มใบหน้าคม เสียงหอบหายใจหนักของอีกฝ่ายทำให้รู้ว่ามันก็รู้สึกดีไม่ต่างจากผมเลย

“แรง...อีก...ได้มั้ย”

มันก้มหน้าลง กัดริมฝีปาก สีหน้าดูทรมานคงเพราะพยายามไม่ทำอะไรรุนแรงไปมากกว่านี้

“อื้อ...” เสียงตอบของผมปนเสียงครางแต่นั่นก็ทำให้จังหวะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

มือหนาจับสะโพกของผมให้สูงขึ้นกว่าเดิม ก่อนที่จะกระแทกลงมาอย่างหนักหน่วงตรงจุดที่ทำให้ผมสั่นสะท้านไปทั้งตัว ร่างกายผมบิดเร่า ส่งเสียงครางตามจังหวะที่ร่างหนาขยับตัว

“ของมึงตอดกูดีชิบหาย” มันสบถเสียงดัง ขบกรามแน่นเหมือนจะอดกลั้นเอาไม่ไหวแล้ว

สะโพกของมันกระแทกเข้ากับสะโพกของผมครั้งแล้วครั้งเล่า มันเร่งจังหวะ เร็วขึ้น เร็วขึ้น และเร็วขึ้น

“อ๊ะ มะ... ไม่ไหว... อื้อ กูไม่ไหวแล้ว”

ผมร้องเสียงดังเพราะความรู้สึกข้างในที่เต็มเปี่ยมจนใกล้ระเบิดออกมาอีกในอีกไม่ช้านี้

“รอกูด้วย อึก รอกูก่อน”

“อ๊ะ...ไม่ได้...อ๊ะ มึง...มึง!” การกระแทกที่ลงมาอย่างหนักหน่วงในอีกไม่กี่ครั้งก็ทำให้ความรู้สึกของผมทะยานขึ้นสูงสุด ปลดปล่อยอารมณ์ทุกสิ่งอย่างออกมาในน้ำสีขาวขุ่นจนเลอะแผ่นหน้าท้องทั้งของผมและของแจ็คสันเต็มไปหมด

“เชี่ย... รูมึง... ตอดกู ชิบ” เสียงทุ้มต่ำส่งเสียงครางหนักก่อนที่ตัวจะกระตุก รีบดึงแก่นกายของตัวเองออกมาจนผมรู้สึกโหวงทางด้านหลัง ร่างหนาปลดปล่อยน้ำอุ่นผสมกับน้ำของผมบนหน้าท้องจนหมดตัว ก่อนจะทิ้งตัวลงมาทับร่างกายของผม เสียงหายใจหอบถี่รัวประสานกันอย่างหนัก

แจ็คสันเงยหน้าขึ้นมา กดปลายจมูกหนักๆ เข้าที่พวงแก้มสีแดงจัด ก่อนจะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาให้กับผมพร้อมสบสายตาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์



“มันส์สัส”










คอมเมนท์ต่อได้ที่ http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1382612&chapter=8

หรือติดแทค #แจ็คไม่สั้น






มึงเมียกูนะ 05

“เดี๋ยวกูช่วยเอง”

แจ็คสันไม่รอช้า โน้มหน้าเข้ามาประกบปากผมอีกครั้ง ไม่ปล่อยโอกาสให้ผมได้พูดอะไร ผมเลยทำได้แค่ส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ

บอกตามตรงว่าผมกลัวกับคำพูดของมันเมื่อตะกี้มาก ช่วยของมันหมายถึงอะไร และถึงขั้นไหน แม้สมองจะสั่งให้ผมถีบมันออกเพราะมันเริ่มทำเกินที่เราตกลงกันไว้แล้ว แต่ร่างกายของผมไม่ยอมฟังสมองเลยสักนิด กลับยินยอมพร้อมใจให้มันทำตามอำเภอใจโดยไม่แม้แต่จะต่อต้าน

แจ็คสันเปลี่ยนจากปากมาเป็นซุกไซร้ซอกคอจนเนื้อตัวของผมอ่อนยวบแทบไร้เรี่ยวแรง โชคดีที่มีมือหนาประคองเอวบางเอาไว้ ไม่งั้นผมได้ลงไปนั่งกับพื้นแน่ๆ 

“อ๊ะ” ขนแขนขนขาลุกชู่ชันเพราะลิ้นร้อนที่ทั้งงับทั้งเลียบริเวณใบหู

เฮือก

ผมสะดุ้งสุดตัว เมื่อรู้ตัวอีกทีว่าตอนนี้ท่อนล่างของตัวเองได้ถูกงัดออกมาจากกางเกงนอนยางยืดทั้งดุ้นด้วยมือหนา ความเย็นเฉียบจากการกอบกุมแก่นกายวิ่งแลนเข้าสู่ร่างกายจนเผลอกดเล็บจิกเข้าที่ต้นแขนหนา

“มะ มึง... อ๊ะ” เมื่อตัวเองได้ครอบครองเป็นที่เรียบร้อยแล้วก็เล่นซนประหนึ่งตัวเองเป็นเจ้าของ ทั้งกดและขยี้ส่วนปลายอย่างสนุกสนาน ไม่สนเลยว่าผมจะรู้สึกอย่างไง

รู้สึกจะเป็นบ้าแล้วเว้ย

แล้วยิ่งมันใช้นิ้วโป้งสะกิดรัวๆ ที่จุดเสียวส่วนปลายผมก็ยิ่งแทบคลั่ง อยากจะส่งเสียงร้องจนสุดพลังแต่ไม่อยากแสดงท่าทางแบบนั้นให้มันเห็น เลยกัดริมฝีปากตัวเองเอาไว้และกดฝั่งเล็บเข้าที่ต้นแขนหนาบอกอารมณ์ที่มีอยู่ท่วมท้นตอนนี้แทน

“หึ” คนร่างหนาส่งเสียงหัวเราะในลำคอเหมือนกำลังสนุกแล้วมันคงจะรู้ด้วยว่าผมพยายามสกัดเสียงตัวเองเอาไว้ ทีนี้มันเลยทั้งสะกิดและบดขยี้ส่วนปลายพร้อมโน้มหน้าเข้ามาใช้ปากขบที่ลำคอก่อนจะใช้ลิ้นเลียเป็นแนวตรงยาวตั้งแต่โคนต้นคอขึ้นไปจนถึงใบหู

“อ๊ะ...” ผมยอมแพ้ สุดท้ายผมก็ปล่อยเสียงครางตัวเองออกมา

“ร้องอีกดิ กูชอบเสียงมึง” แจ็คสันกระซิบข้างหูพร้อมขบเม้มเบาๆ

ผมไม่สนว่ามันจะชอบหรือไม่ชอบ หรือมันจะกวนตีนแค่ไหน แต่ตอนนี้ผมไม่สามารถจะกลั้นเสียงของตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว เพราะมือของมันกำลังรวบของผมไว้เต็มลำและเริ่มชักเข้าชักออก

“อ๊ะ อ๊ะ” ผมร้องไม่เป็นจังหวะ รู้แค่ว่าทุกการรูดจากมือมันทำให้ผมเสียวไปทั้งตัว แล้วความกวนตีนของมันก็คือชอบมาแกล้งไม่รู้เวล่ำเวลา รูดช้าเนิบนาบจนผมสั่นสะท้านไปทั่วตัว และรูดขึ้นลงแรงๆ จนผมเสียวไปถึงขั้วหัวใจ

แม่งกวนตีน

“มะ มึง” ผมเรียกมันเสียงแหบพร่า เล่นตลกอะไรอีกแล้ววะ แจ็คสันจับของผมอย่างเบามือแล้วทำอย่างเชื่องช้า มันไม่ได้เจ็บหรือมันไม่ได้รู้สึกอะไรเลย แต่มันโคตรเสียว และโคตรรู้สึกดี และโคตรทรมาน

มือหนาเริ่มรูดจังหวะเร็วขึ้น และเร็วขึ้น สะโพกของผมโยกตามจังหวะเล็กน้อยยิ่งทำให้ผมรู้สึกดีและใกล้ถึงจุดที่จะปลดปล่อย

แต่แล้วมือหนานั่นก็...หยุด

ผมยืนหอบนิ่งคิ้วขมวด เหมือนมันจะรู้ว่าผมไม่ชอบใจ มันเลยแอบขำในลำคอ แล้วในระหว่างนั้นเอง แจ็คสันก็ทำในสิ่งที่ผมไม่คาดคิด มันล้วงเข้าไปในกางเกงก่อนจะงัดแก่นกายของมันออกมาให้ผมได้เห็นเต็มสองลูกตา

เชี่ยไรเนี่ย

“ทำให้กูมั่ง” มันพูดพร้อมดึงมือผมให้ไปจับของมัน แต่ผมชักมือตัวเองออกมาซะก่อนที่จะแตะต้องสิ่งนั้น

“มะ ไม่เอา กูทำไม่เป็น” ผมพูดโดยที่เบี่ยงหน้ามองไปทางอื่น ไม่กล้าหันไปมองตรงๆ ตั้งแต่เกิดมาผมเห็นแค่ของตัวเองคนเดียว นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ผมเห็นคนอื่น มันก็คล้ายๆ กันนั่นแหละ แต่เข้าใจปะว่ามันอายแล้วก็โคตรตกใจ ตกใจที่มันทำแล้วก็ตกใจขนาดของมันด้วย

แม่งใหญ่ชิบหาย

“เดี๋ยวกูสอน” แจ็คสันดึงมือของผมให้รวบแก่นกายของมันไว้

สัมผัสแรกหลังที่ผมจับของมันคือร้อน โคตรร้อน และโคตรแข็ง

ตอนนี้ของมันแข็งมาก เหมือนพร้อมรบได้ทุกสถานการณ์ ยิ่งโดนผมสัมผัส แก่นกายของมันก็ลุกสู้และกระตุกตอบรับโดยทันที

“มือมึงนุ่มจัง ชอบว่ะ” มันพูดหยอกล้อพยายามทำให้ผมชินกับสิ่งที่ได้เจอครั้งแรก “ทำพร้อมกันนะ”

แจ็คสันขยับมือที่จับแก่นกายของผมอยู่ เริ่มรูดมันอีกครั้ง ส่วนมือผมอยู่นิ่ง ปล่อยให้มันทำอยู่ฝ่ายเดียว ผมทำไม่เป็นจริงๆ แล้วก็ไม่กล้าที่จะทำด้วย

“อ๊ะ...อ๊ะ” ตัวผมสั่นเมื่อสัมผัสกับความเสียวที่อีกฝ่ายมอบให้ มือหนาเริ่มจากจังหวะเนิบนาบแล้วค่อยๆ เร่งจังหวะ

ในขณะนั้นมือหนาอีกข้างก็เลื่อนลงมากอบกุมมือของผมที่จับแก่นกายของร่างหนาเอาไว้ และจับให้มือผมรูดขึ้นรูดลง

แจ็คสันส่งเสียงครางในลำคอเล็กน้อยเหมือนพอใจแม้ว่าผมจะไม่เป็นคนบังคับมือของตัวเองก็ตาม

“อึก... มะ มึง” ผมครางเสียงดังเพราะแก่นกายถูกรูดไปมาด้วยจังหวะที่เร็วขึ้น ความเสียวถาโถมเข้ามา จนผมต้องซุกหน้าลงกับแผ่นไหล่กว้าง มือข้างที่กอบกุมลำแท่งของอีกฝ่ายก็ปล่อยให้เจ้าตัวเป็นคนบ่งการ มือของผมมีที่หน้าเป็นเครื่องนุ่มห่มอุ่นๆ ให้แค่เท่านั้น

“อ๊ะ...มึง กะ กู.... อึก ไม่” ผมอยากจะบอกว่าผมทนไม่ไหวแล้ว แต่ความเสียวที่มีมากล้นมันทำให้ผมไม่สามารถพูดออกไปได้

“กูก็ด้วย” เสียงทุ้มต่ำเริ่มแหบพร่า ผมพอเข้าใจความรู้สึกของมันตอนนี้ เพราะผมก็ไม่ต่างอะไรจากมันเลย

“มะ ไม่ไหว อ๊ะ อ๊ะ” เสียงหอบหายใจถี่รัวดังระงมผสมผสานกับเสียงคราง ความเสียวทะยานขึ้นสุด ผมไม่สามารถอดกลั้นมันไว้ได้อีกต่อไปแล้ว ร่างกายของผมกระตุกแรงพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาจนหมดตัว

“รอกูด้วยดิวะ” แจ็คสันหยุดทำให้ผมหลังจากที่ผมเสร็จแล้ว ตอนนี้มันมุ่งเน้นไปที่ของตัวเองอย่างเดียว มันจับมือผมให้รูดของมันเร็วขึ้นและแรงขึ้น แรงกว่าทำให้ผมเยอะ และถ้ามันทำให้ผมแรงแบบนี้ผมคงเจ็บ แต่ดูแล้วมันจะชอบมากกว่า


“อึก” ในที่สุดตัวมันก็กระตุก พร้อมปลดปล่อยใส่มือผมเต็มๆ มันพ่นลมหายใจออกมาเฮือกนึงก่อนจะทิ้งศีรษะซุกมาที่ไหล่ของผม เราทั้งคู่ยืนพิงไหล่กันพร้อมเสียงหอบหายใจที่ดังระงม ถ้าผมไม่พิงตู้เสื้อผ้าไว้ ทั้งผมทั้งมันคงล่วงลงไปนอนกับพื้นแล้ว






คอมเม้นท์ต่อได้ที่ http://writer.dek-d.com/mamonnn/story/viewlongc.php?id=1382612&chapter=5
หรือติดแทค #แจ็คไม่สั้น






มึงเมียกูนะ 03


“แต่ลูกผู้ชายตัวจริง เรื่องแค่นี้เขาไม่กลัวกันหรอกว่ะ”

           ประโยคของมันทำเอาผมเม้มปากเป็นเส้นตรง รู้สึกเหมือนโดนลูกธนูปักกลางลำตัวอีกดอก

           “งั้นไม่ต้องทดสอบละ เดี๋ยวกูโกหกพวกมันเองว่ามึงผ่าน”

“ไม่ต้อง”

พอผมพูด แจ็คสันที่เตรียมจะเปิดประตูห้องน้ำก็หันหน้ามาหาผม

มันหัวเราะในลำคอ ผมหลบใบหน้าเจ้าเล่ห์นั่น โดยหันหลังให้มัน พยายามเหยียบความประหม่าเอาไว้ แล้วเริ่มปลดซิปลงด้วยมือที่สั่นเทา

“เสร็จยังวะ” ประโยคคำถามที่ไม่รอประโยคคำตอบ แจ็คสันจับบ่าให้ผมหันไปหามัน ผมหลับตาปี๋ ไม่กล้ามองของอีกฝ่าย

แต่มันคงเห็นของผมเต็มๆ

“ในห้องน้ำมียอดใบชาด้วยหรอวะ อื้อหือ หนอนชาเขียวน่ารักสุดๆ” มันแซะจนผมอยากจะกระโดดถีบยอดหน้าถ้าไม่ติดที่ร่างกายผมไม่เอื้ออำนวย

“สะ เสร็จยัง”

“อ่อนหยวบไร้เรี่ยวแรงแบบนี้จะวัดได้ไง”

ใครจะไปมีอารมณ์ตอนนี้วะ

“อ๊ะ!”

หัวใจผมกระตุกวูบ เมื่อมีบางอย่างมาสัมผัสที่แก่นกลางลำตัว ความร้อนแล่นผ่านเข้าสู้ร่างกายอย่างรวดเร็วจนเผลอร้องเสียงหลง ตกใจเอื้อมมือไปจับแขนของอีกฝ่าย

ผมไม่รู้ว่าตัวเองส่งเสียงได้น่าเกลียดขนาดไหน ผมไม่รู้ว่าตัวเองทำสีหน้าอย่างไง รู้แต่เพียงความร้อนตรงแก่นกลางลำตัวเริ่มแปรเปลี่ยน มันเริ่มอุ่นขึ้น และอวัยวะของผมก็เริ่มตอบสนอง

แจ็คสันเงียบ

ผมไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรเพราะผมยังคงหลับตาอยู่ ถ้าไม่ได้จับแขนมันไว้ผมคงคิดว่ามันไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว

“ดะ ได้ยัง” ผมถามอีกครั้ง เพราะอยากออกจากสภาพอากาศที่มันร้อนแบบนี้เต็มทน มันร้อนจนใบหน้าของผมตอนนี้อาจจะแดงไปหมดแล้วก็ได้

“...”

“แจ็คสะ... อ๊ะ”

ร่างกายสะดุ้งอีกครั้งเมื่อมือหนาที่จับแก่นกลางของผมไว้

มันเริ่มขยับ

ผมรู้สึกถึงส่วนปลายแก่นกลางถูกเขี่ยและบดขยี้ มันไม่ได้แรงจนผมรู้สึกเจ็บ แต่มันนิ่มนวลจนผมรู้สึกอย่างอื่น  บางอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน ผมบีบแขนหนาแน่น กัดริมฝีปากพยายามไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกมา

           พอเห็นผมไม่ได้พูดอะไร มือหนานั่นก็เริ่มรุนแรงขึ้น จนตัวผมสั่นไปทั้งตัว

“ยะ อย่า... อื้อ” ร้องห้ามด้วยเสียงแผ่วเบาจนแทบกลืนหายไปในลำคอ แจ็คสันยกมือขึ้นมาปิดปากผม

ปึก

ร่างสูงดันตัวผมให้นาบไปกับผนัง ผมลืมตาขึ้น ตกใจเมื่อได้สบตากับดวงตาคมคายที่จ้องมองมาที่ใบหน้าของผมโดยไม่ละสายตา ผมปิดตาลงทันควัน รู้สึกร้อนไปทั่วร่าง

“อื้อ...อื้อ”

โชคดีที่มีมือหนาปิดปากไว้ เสียงของผมจึงไม่ดังมากนัก เหตุเพราะมืออีกข้างของแจ็คสันเล่นตลก รูดแก่นกลางไปมา ความเสียวแล่นวาบเข้าสู่ทั่วร่างกาย บีบแขนอีกฝ่ายแน่นขึ้น ถ้าเล็บผมยาวคงจิกเข้าเนื้อมันไปแล้ว

มือหนาถอดจากปาก มาวางทาบกับผนังข้างศีรษะ เหมือนจะไม่ยอมให้ผมหนีไปไหน

“...อ๊ะ...อ๊ะ”

แม้จะพยายามสะกดเสียงตัวเองไว้ แต่ความรู้สึกเสียวที่แล่นทั่วร่างจากการกระทำที่เร่งจังหวะเร็วขึ้น ทำให้ผมเผลอส่งเสียงออกมา ผมไม่กล้าลืมตาอีกครั้งเพราะกลัวสายตาของอีกฝ่ายที่กำลังจ้องมาเหมือนจะกลืนผมไปทั้งตัว

ผมเอนศีรษะซบกับไหล่กว้าง ไม่อยากให้แจ็คสันเห็นใบหน้าที่บู้ดเบี้ยวของตัวเอง ลมหายใจเริ่มหอบถี่ มือหนาเร่งจังหวะเร็วขึ้นเหมือนรู้ว่าผมใกล้จะถึงจุด

“... อ๊ะ ....อึก”

ผมหลับตาแน่น น้ำตาเอ่อซึมออกมา มือบีบจิกอีกฝ่ายบ่งบอกว่าร่างกายใกล้ถึงเวลาปลดปล่อย

“อ๊ะ...มะ....มึง ”

หัวใจเต้นแรง ความรู้สึกมากล้นจนเหลือเก็บ ผมส่งเสียงครางอย่างทนไม่ไหว ร่างกายกระตุกพร้อมปลดปล่อยออกมาหมดตัว หลังจากนั้นร่างกายก็รู้สึกหมดแรงเอาดื้อๆ โชคดีที่แจ็คสันประคองตัวผมไว้

“ครั้งแรก...หรอ”

แม้ว่าผมจะก้มหน้าไม่ตอบคำถาม แต่ผมก็รู้เลยได้ว่าตอนนี้หน้าผมแดงเอามากๆ และคงแดงถึงใบหู แน่นอนว่ามันต้องเห็น แล้วมันคงรู้คำตอบ

ผมลืมตาขึ้น จึงได้เห็นว่าตัวเองปลดปล่อยใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวของแจ็คสันเต็มๆ

“เสื้อมึง” ผมทรงตัวด้วยแรงตัวเอง แจ็คสันจึงปล่อยมือที่จับแขนผมออก

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูล้างเอง มึงใส่กางเกงเหอะ”

ถ้ามันไม่พูด ผมไม่รู้เลยนะว่ากางเกงตัวเองไปกองอยู่ที่พื้นหมดแล้ว

ผมรีบหยิบกางเกงขึ้นมาปิดท่อนร่างทันที แม้มันจะไม่ทันแล้วก็เหอะ ก่อนจะหันไปถามอีกฝ่ายที่กำลังจะเปิดประตูออกไปหลังจากจัดแจงตัวเองเสร็จก่อนแล้ว

“มะ ไม่วัด...”

“ไม่ต้อง”

“แล้ว...”


“ทำตัวน่าคลั่งแบบนี้ ไม่ผ่านก็บ้าละ”






คอมเม้นท์ต่อได้ที่ http://writer.dek-d.com/mamonnn/story/viewlongc.php?id=1382612&chapter=3
หรือติดแทค #แจ็คไม่สั้น