“กูขอ”
พูดจบร่างหนาก็ก้มหน้าลงมาบดขยี้ริมฝีปาก
สานต่อจูบดูดดื่มเมื่อกี้ต่อ
มันจูบผมนานมาก
ผมไม่รู้ว่าเราจูบกันไปกี่ครั้ง และนานเท่าไหร่
ผมรู้แต่ว่าตอนนี้ปากของผมเริ่มเจ่อ แทนที่ผมจะบอกให้มันหยุด
แต่ความรู้สึกข้างในกลับยินยอมพร้อมใจให้มันทำได้ทุกอย่างตามที่ใจมันต้องการ
ผมสะดุ้งวาบเมื่อมือหนาล้วงเข้ามาในใต้เสื้อ
ลูบไล้หน้าท้องก่อนจะเลื่อนขึ้นมาบีบหัวนมแข็ง
อีกทั้งยังจะเล่นซนสะกิดมันทำให้ร่างกายขนลุกชูชันไปทั้งตัว
“อ๊ะ” ลิ้นร้อนเลียเข้าที่ใบหูก่อนจะขมเม้มและเลียจนผมต้องจิกตีนกับเตียงเพราะความรู้สึกเสียวซ่าน
แจ็คสันยังคงใช้มือสะกิดต่อมแข็งสลับกับบีบและคลึง
ริมฝีปากเลิกเล่นสนุกกับใบหู ค่อยๆ เกลี่ยต่ำลงมาขบเม้มดูดดึงผิวหนังอ่อนที่ต้นคอ
ทุกการกระทำและทุกการสัมผัสของมันเหมือนเป็นเครื่องมือคร่าสติดีๆ
นี่เอง
แต่แล้วผมก็ต้องแอ่นหน้าอกทันทีเมื่อร่างหนาเลิกเสื้อขึ้นสูงเผยให้เห็นหน้าอกขาวเนียนของผมก่อนที่มันจะก้มลงมาโลมเลียหัวนมอย่างหมั่นเคี่ยว
มันทั้งดูด เลีย กัด สลับไปมาทั้งสองข้าง ไม่ยอมให้ข้างใดข้างหนึ่งน้อยหน้า
มีแต่ผมนี่ล่ะที่ต้องกัดริมฝีปากตัวเองไม่ให้ส่งเสียงดังๆ ออกมา
“อ๊ะ!!”
เหมือนแจ็คสันจะรู้ว่าผมพยายามไม่ส่งเสียง
มันเลยล้วงเข้าในกางเกงแล้วแกล้งจับเข้าที่ส่วนกลางลำตัวของผม
ผมรู้สึกเสียววาบที่ท้องน้อยจนต้องเปล่งเสียงครางออกมาอย่างเก็บไว้ไม่ได้
“มึง...อึก”
มือหนาเคล้นคลึงแก่นกายของผมที่แข็งตั้งชันตั้งแต่จูบดุเดือดนั่นแล้ว
ส่วนปากของมันก็ไม่ปล่อยให้อยู่เฉย ใช้ลิ้นเลียวนรอบสะดือจนร่างกายของผมบิดเร่า
แจ็คสันหยัดกายขึ้น
มันถอดเสื้อผ้าของมันออกเพียงเสี้ยววิแล้วถอดให้ผมเป็นลำดับต่อมา
ก่อนมันจะโถมตัวลงมาทับกับร่างกายผมให้แนบสนิททุกสัดส่วน
มันจูบผมอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้มือมันอยู่เฉย ส่วนล่างของมันต่างหากที่กำลังขยับอยู่
มันใช้สะโพกบดเบียดช่วงล่างของผม
และแน่นอนว่าแก่นกายของเราทั้งคู่กำลังสู้เสียดกันอยู่
ผมร้องครางเสียงดังอื้ออึงในลำคอเพราะร่างหนายังคงปิดปากผมเอาไว้
จิกเล็บลงแผ่นหลังกว้าง ของแข็งเจอกับของแข็งรวมกันเป็นความร้อน ร้อนระอุจนร่างกายอยากจะระเบิด
“อ๊ะ…”
ผมร้องเสียงหลงเมื่อสะโพกกลมมนถูกแยกออกด้วยฝ่ามือทั้งสองข้าง
“ยะ อย่า…อ๊า”
ผมสะดุ้งสุดตัวเพราะนิ้วเรียวที่เปียกชื้นไปด้วยน้ำลายเหนียวของมันกำลังสัมผัสอยู่กับรูด้านหลังของผม
ซึ่งสิ่งนั้นไม่เคยถูกใครสัมผัสมาก่อน มันลูบวนไปมาจนผมสั่นสะท้านไปทั้งตัว
ผมหอบหายใจหนัก จับหมอนจนยับยู่ยี่
“มะ มึง อื้อ...”
นิ้วเรียวยาวค่อยๆ
สอดแทรกเข้ามาอย่างช้า อยู่ดีๆ น้ำตาของผมก็เอ่อออกมา มันรู้สึกเจ็บนิดๆ
แต่เพียงไม่นานเท่านั้นความรู้สึกอย่างอื่นก็เข้ามาแทรก
ยิ่งนิ้วยาวนั่นรูดเข้ารูดออกผมที่กัดริมฝีปากจำต้องปล่อยออกมาแล้วครางเสียงดัง
“อ๊ะ...อ๊ะ...”
“เจ็บมั้ย”
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น
ผมมองไม่เห็นหน้ามันเพราะผมหลับตาอยู่ ผมไม่กล้ามองหน้ามันหรอก
แค่สบตายังไม่กล้าเลย
“นิดหน่อย... อ๊ะ!”
ผมหอบหายใจหนักทันทีเมื่อนิ้วยาวนั่นไปสัมผัสกับจุดจุดหนึ่งภายในร่าง
จุดที่ทำเอาผมทั้งจิกตีนจิกเล็บ เกือบแทบจะกรีดร้องด้วยซ้ำ มันเสียวไปหมด
ชาไปทั้งตัว
“ตรงนี้หรอ”
“ยะ อย่า... มึง อ๊ะ
ไม่ ตรงนั้น... อย่า อ๊า...”
ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ
นิ้วยาวควานวนไปมาทั่วบริเวณนั้น ทั้งรูดเข้ารูดออกเน้นย้ำจุดที่ผมร้องห้าม
ร่างกายผมบิดเร้า
แต่แล้วหนึ่งนิ้วที่ผมเริ่มรู้สึกชินก็กลายเป็นสองนิ้ว
ความคับแน่นกลับมาอีกครั้ง แต่มันก็ยังเป็นจำนวนที่ร่างกายของผมทนได้อยู่
ส่งเสียงครางกระเส่า รู้สึกโคตรทรมานปนรู้สึกดีชิบหาย
ร่างกายผมต้องการมัน
“อื้อ”
“เหมือนร่างกายมึงจะพร้อมแล้วนะ”
แจ็คสันค่อยๆ
ดึงนิ้วออกอย่างช้าๆ ผมรู้สึกเบาโหวงกับช่องทางด้านหลัง
มือหนาจับขาของผมพาดบ่าก่อนจะประคองบั้นท้ายขึ้นแล้วจับแก่นกายของตัวเองมาถูไถกับรูนั่น
“อึก...”
ของมันแข็งเป็นหินและร้อน
ผมหลับตาปี๋ไม่กล้ามองทำให้ผมไม่เห็นว่ามันทำหน้าอย่างไง แต่คงจะสนุกและรู้สึกดีเพราะผมได้ยินเสียงมันผ่อนลมหายใจอย่างพอใจเมื่อแก่นกายของมันถูไถไปกับช่องประตูหลังของผม
“อ๊า... จะ เจ็บ...
มึง กูเจ็บ”
ผมร้องดังเมื่อแก่นกายค่อยๆ
สอดแทรกเข้ามาภายในตัวผม มันใหญ่เกินไป ใหญ่กว่านิ้วเมื่อกี้สองนิ้วเป็นสิบเท่า
ร่างกายของผมคงรับไม่ไหวเพราะมันเจ็บไปหมด น้ำตาที่คลออยู่ก่อนไหลลงอาบแก้ม
เสียงร้องกระเส่าจนอีกคนยกมือขึ้นมาประคองหน้าปลอบ
“เอาออกก่อน ฮึก เจ็บ
เอาออกก่อน... อื้อ”
ริมฝีปากทาบทับลงมาปิดปากผมไว้ไม่ให้ส่งเสียงดังจนข้างห้องได้ยิน
ลิ้นร้อนตวัดไปมาอย่างนุ่มนวลเหมือนค่อยๆ ปลอบประโลมผม
เมื่อเห็นว่าผมเริ่มนิ่ง
ความเจ็บเริ่มบรรเทา ร่างหนาก็ขยับแก่นกายเข้ามาอย่างช้าๆ
ผมครางเสียงดังในลำคอเพราะมันยังคงเจ็บอยู่
ในที่สุดส่วนสะโพกของคนด้านบนก็นิ่งไม่ขยับไหวติ่ง
แจ็คสันค่อยๆผละริมฝีปากออกไป แล้วเช็ดน้ำตาให้ผมอย่างเบามือ
“เข้าหมดหรือยัง”
ผมถามเสียงสั่นปนหอบ ด้านหลังรู้สึกคับแน่นไปหมด
ผมเคยเห็นขนาดของมันด้วยตาเปล่า รู้ว่ามันใหญ่มาก
แต่ไม่คิดว่ามันจะเจ็บและรู้สึกอึดอัดได้ขนาดนี้
“หมดแล้ว...
มึงเก่งมาก”
เสียงทุ้มต่ำกระซิบ
จุมพิตเข้าที่หางตา มันเสียงสั่นหน่อยๆ
เหมือนพยายามข่มอารมณ์ไว้เพราะตอนนี้ช่องทางด้านหลังของผมกำลังตอดรัดแก่นกายของมันอยู่
“กูจะทำช้าๆ นะ”
ว่าจบมันก็เริ่มขยับสะโพก
ผมหลับตาปี๋ จิกเล็บลงที่ไหล่กว้าง
แจ็คสันทำอย่างที่มันพูด
มันค่อยๆ เริ่มขยับอย่างเชื่องช้า ไม่นานนักผมก็เริ่มชินกับการเสียดสีของร่างกาย
ทันทีที่ความเจ็บทยอยหายไป ความรู้สึกใหม่ก็เข้ามาแทนที่
“อ๊ะ... อ๊ะ...”
แก่นกายของร่ายกายกระแทกเข้าตรงจุดที่ทำให้ผมเสียววาบไปทั้งตัว
ขาเรียวเกร็งจิกเตียง และต้นขาโอบรัดลำตัวกำยำทุกครั้งที่ทนความเสียวไม่ไหว
“ลืมตา” เสียงทุ้มสั่นหอบ
“อ๊ะ...”
“มึง... ลืมตา”
ปากว่าไปสะโพกก็ขยับต่อไม่มีหยุด
“มึงลืมตา”
“มะ ไม่ อ๊ะ...”
ใครมันจะไปกล้าลืมวะ
สถานการณ์แบบนี้ ผมไม่กล้ามองหน้ามันหรอก
“มาร์คลืมตา” มือข้างนึงจับสะโพกของผมไม่ห่าง
ส่วนอีกข้างก็เอื้อมขึ้นมาประคองใบหน้าของผมไว้เหมือนอ้อนวอนขอร้อง
“กูอยากมองตามึง นะ”
สุดท้ายผมก็แพ้ทางให้กับเสียงอ้อนวอนนั้น
ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้น แจ็คสันประคองหน้าให้ผมหันไปมองหน้ามัน
ผมมองใบหน้าคมผ่านม่านน้ำตาที่คลอเต็มดวงตาทั้งสองข้าง
“อ๊า...”
เหมือนถูกไฟฟ้าช็อตเมื่อเราทั้งคู่สบตากัน
แจ็คสันซูดปากก่อนจะกระแทกสะโพกเข้ามาอย่างหนักหน่วง
น้ำตาผมร่วงไหลเพราะความรู้สึกที่เต็มแทบล้นภายในร่างกาย
เม็ดเหงื่อใสผุดเต็มใบหน้าคม
เสียงหอบหายใจหนักของอีกฝ่ายทำให้รู้ว่ามันก็รู้สึกดีไม่ต่างจากผมเลย
“แรง...อีก...ได้มั้ย”
มันก้มหน้าลง
กัดริมฝีปาก สีหน้าดูทรมานคงเพราะพยายามไม่ทำอะไรรุนแรงไปมากกว่านี้
“อื้อ...” เสียงตอบของผมปนเสียงครางแต่นั่นก็ทำให้จังหวะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
มือหนาจับสะโพกของผมให้สูงขึ้นกว่าเดิม
ก่อนที่จะกระแทกลงมาอย่างหนักหน่วงตรงจุดที่ทำให้ผมสั่นสะท้านไปทั้งตัว
ร่างกายผมบิดเร่า ส่งเสียงครางตามจังหวะที่ร่างหนาขยับตัว
“ของมึงตอดกูดีชิบหาย”
มันสบถเสียงดัง ขบกรามแน่นเหมือนจะอดกลั้นเอาไม่ไหวแล้ว
สะโพกของมันกระแทกเข้ากับสะโพกของผมครั้งแล้วครั้งเล่า
มันเร่งจังหวะ
เร็วขึ้น เร็วขึ้น และเร็วขึ้น
“อ๊ะ มะ... ไม่ไหว... อื้อ กูไม่ไหวแล้ว”
ผมร้องเสียงดังเพราะความรู้สึกข้างในที่เต็มเปี่ยมจนใกล้ระเบิดออกมาอีกในอีกไม่ช้านี้
“รอกูด้วย อึก รอกูก่อน”
“อ๊ะ...ไม่ได้...อ๊ะ มึง...มึง!” การกระแทกที่ลงมาอย่างหนักหน่วงในอีกไม่กี่ครั้งก็ทำให้ความรู้สึกของผมทะยานขึ้นสูงสุด
ปลดปล่อยอารมณ์ทุกสิ่งอย่างออกมาในน้ำสีขาวขุ่นจนเลอะแผ่นหน้าท้องทั้งของผมและของแจ็คสันเต็มไปหมด
“เชี่ย... รูมึง... ตอดกู ชิบ” เสียงทุ้มต่ำส่งเสียงครางหนักก่อนที่ตัวจะกระตุก
รีบดึงแก่นกายของตัวเองออกมาจนผมรู้สึกโหวงทางด้านหลัง
ร่างหนาปลดปล่อยน้ำอุ่นผสมกับน้ำของผมบนหน้าท้องจนหมดตัว
ก่อนจะทิ้งตัวลงมาทับร่างกายของผม เสียงหายใจหอบถี่รัวประสานกันอย่างหนัก
แจ็คสันเงยหน้าขึ้นมา
กดปลายจมูกหนักๆ เข้าที่พวงแก้มสีแดงจัด ก่อนจะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาให้กับผมพร้อมสบสายตาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“มันส์สัส”
คอมเมนท์ต่อได้ที่ http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1382612&chapter=8
หรือติดแทค #แจ็คไม่สั้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น